باز هم ،آمدی تو بر سر راهم

آی عشق، می كنی دوباره گمراهم

دردا،من جوانی ام را به سر كردم

تنها ،از دیار خود سفر كردم

دیری ست، قلب من از عاشقی سیر است

خسته از صدای زنجیر است

دریا، اولین عشق مرا بردی

دنیا، دم به دم مرا تو آزردی

دریا، سرنوشتم را به یاد آور

دنیا ،سر گذشتم را مكن باور

من غریبی قصه پردازم

چون غریقی غرق در رازم

گم شدم در غربت دریا

بی نشان و بی هم آوازم

می روم شبها به ساحلها

تا بیابم خلوت دل را

روی موج خسته دریا

می نویسم اوج غمها را

دریا، اولین عشق مرا بردی

دنیا، دم به دم مرا تو آزردی

دریا ،سرنوشتم را به یاد آور

دنیا ،سرگذشتم را مكن باور