دل من تـنها بـود ، دل من هرزه نـبـود ...

دل من عادت داشـت ، که بمانـد یک جا به کجا ؟!

 معـلـوم است ، به در خانه تو ! دل من عادت داشـت ، 

که بمانـد آن جا ، پـشـت یک پرده تـوری

که تو هر روز آن را به کناری بزنی ...

دل من ساکن دیوار و دری ،

که تو هر روز از آن می گـذری .

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه یک باغـچه بـود

که تو هر روز به آن می نگری

راستی ، دل من را دیـدی ...؟!!