15 آبان 85 - 23:16 |
گر دلم مینوشت ،زبانم میمرد گر زبانم میگفت ،دلم میشکست سکوت تنها چاره ی من بود آنجا که قلبم شکست درد هایم را فقط،آسمان میدانست ستاره ها یگانه شاهد هایم بودند عیبشان این بود ... حرف هاشان را ستاره ای میگفتند! زبانشان را زمینی ها نمیدانستند من میدانستم ،اما... سکوت تنها چاره ی من بود سکوت و انتظار تا بیاید مردی که آسمان بشناسدش بداند ابر چیست بداند اشک چیست زبان ستاره ها را بفهمد تا او معنی کند چشمک ستاره ها را برای زمین |
