یاس ر

این کلوب بخاطر ترویج فرهنگ غنی حجاب اسلامی راه اندازی گردیده و امید است با کمک و عنایات خداوند منان قدم موثری برای اشاعه این مسئله مهم و تفهیم نمودن این حقیقت نجات بخش و مانع فساد بردارد .

نماز اوج بندگی و معاشقه انسان با خداست. در فضایی صمیمی و با رعایت احترام متقابل با مباحث و مقالات و سرگرمی هایی با محوریت نماز و نیایش و معاشقه با خدا پذیرای شما هستیم

امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى در شهر مدینه بدنیا آمد. پدر ایشان امام موسى بن جعفر(ع)، یعنى امام هفتم شیعیان و مادرشان بانویى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) یا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ایشان، یعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسید. نام ایشان (على ) است، ولى بر اساس شیوه اى كه در میان اعراب مرسوم است، به ایشان (ابوالحسن) مى گفتند. این گونه اسمها را (كنیه) مى نامند. علاوه بر نام و كنیه، گاه عنوان دیگرى نیز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گویند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترین این القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غریب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معین الضعفاء) است. نامیدن هر فرد به این نامها، یعنى اسم، كنیه و لقب دلیل خاصى دارد. گفته اند كه ایشان را به این جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از ایشان راضى است. دوران كودكى و جوانى امام در مدینه گذشت. اخلاق نیكو، دانش فراوان، ایمان و عبادت بسیار از ویژگى هایى بود كه امام را مشخص می ساخت. و ...

سلام کلوب نسل جوان در حال برخی تغییرات است دوستانی که علاقمند به عهده دار شدن معاونت کلوب هستند با مدیر کلوب تماس بگیرند

این "حسین" کیست که عالم ، همه دیوانه اوست؟ این چه شمعی است که جان ها ، همه پروانه اوست؟

دلم میخواست یک جمع اهل دل بودن تا ساعت ها مینشستم و این شعر ولی خدا را براشون تفسیر میکردم. بند به بند نکته و درس اخلاق. این شعر برای تمام عمر من کافیه. ما خیل بندگانیم ما را تو می‌شناسی هر چند بی‌زبانیم، ما را تو می‌شناسی ویرانه‌ایم و در دل گنجی ز راز داریم با آنکه بی‌نشانیم، ما را تو می‌شناسی با هر کسی نگوئیم راز خموشی خویش بیگانه با کسانیم ما را تو می‌شناسی آئینه‌ایم و هر چند لب بسته‌ایم از خلق بس رازها که دانیم ما را تو می‌شناسی از قیل و قال بستند، گوش و زبان ما را فارغ از این و آنیم ما را تو می‌شناسی از ظن خویش هر کس، از ما فسانه‌ها گفت چون نای بی‌زبانیم ما را تو می‌شناسی در ما صفای طفلی، نفسرد از هیاهو گلزار بی‌خزانیم ما را تو می‌شناسی آئینه‌سان برابر گوئیم هر چه گوئیم یکرو و یک زبانیم ما را تو می‌شناسی خطّ نگه نویسد حال درون ما را در چشم خود نهانیم ما را تو می‌شناسی لب بسته چون حکیمان، سر خوش چو کودکانیم هم پیر و هم جوانیم ما را تو می‌شناسی با دُرد و صاف گیتی، گه سرخوش است گه غم ما دُرد غم کشانیم ما را تو می‌شناسی از وادی خموشی راهی به نیکروزی است ما روز به از آنیم ما را تو می‌شناسی کس راز غیر از ما نشنید بس «امینیم» بهر کسان امانیم ما را تو می‌شناسی