از خدا خواستم عادتهای زشت را تركم بدهد. خدا فرمود:خودت باید آنها را رها كنی.

از او درخواست كردم فرزند معلولم را شفا دهد. فرمود: لازم نیست، روحش سالم است؛ جسم هم كه موقت است.

از او خواستم لااقل به من صبر عطا كند. فرمود: صبر، حاصل سختی و رنج است. عطاكردنی نیست، آموختنی است.

گفتم: مرا خوشبخت كن. فرمود: نعمت از من خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نكند. فرمود: رنج تو را از دلبستگی های دنیایی جدا و به من نزدیکتر میكند.

از خدا خواستم كاری كند كه از زندگی لذت كامل ببرم. فرمود: برای این كار من به تو زندگی داده ام.