گفتمش: دل می‏خری؟! پرسید چند؟! گفتمش: دل مال تو، تنها بخند.* خنده کرد و دل ز دستانم ربود* تا به خود باز آمدم* او رفته بود* دل ز دستش روی خاک افتاده بود * جای پایش روی دل جا مانده بود**

این چه شوری است كه در دور قمر میبینم همه آفاق پر از فتنه و شر میبینم هر كسی روز بهی میطلبد از ایام علت آنست كه هر روز بدتر میبینم ابلهان را همه شربت ز گلاب و قند است قوت دانا ، همه از خون جگر میبینم اسب تازی شده مجروح به زیر پالان طوق زرین همه بر گردن خر میبینم این چه شوری است كه در دور قمر میبینم همه آفاق پر از فتنه و شر میبینم دختران را همه در جنگ و جدل با مادر پسران را همه بدخواه پدر میبینم هیچ رحمی نه برادر به برادر دارد هیچ شفقت نه پدر را به پسر میبینم پند حافط بشنو ، خواجه برو نیكی كن كه من این پند به از گنج و گهر میبینم ( پند حافظ - با صدای داریوش )