آه سینه سرخ بخوان!که راز ابدیت در آواز نهفته است.

کاش چون تو رها از بندها و زنجیرها بودم.

کاش چون تو بسان روحی بر فراز دره ها به پرواز در می آمدم.

طعم روشنایی را می چشیدم چون شرابی که از جام های اثیری بنوشند.

کاش چون تو معصوم خشنود و مسرور بودم.

آینده را به هیچ می انگاشتم و گذشته رابه فراموشی می سپردم.

کاش در زیبایی وقار و لطافت بسان تو بودم.

با بال هایی که باد آنها را گشوده تا شبنم زینتشان بخشد.

کاش چون تو اندیشه ای مواج در اوج آسمان بودم.

تا نغمه هایم را میان جنگل و آسمان بپراکنم.

آه سینه سرخ بخوان و پریشانی ام را پایان بخش.

به آوازی که در صدای توست گوش فرا می دهم.

آوازی که در گوش جانم نجوا می کند!

(جبران خلیل خبران)