tavallodet mobarak ishalla ta 150 salegi sahiho salem dar kenare khanevadat ehsase khosh bakhti koni

خدایا از صخره‌های فتنه، و از هق هق غربت چشمانم دلی پر گلایه دارم مرغان ماهی‌خوار در شامگاه بی‌كسی‌ام سوسوی دلم را می‌خوانند غروب حال و هوایی گرفته دارد سهم دل تپیده من چیست كه با یك کوله بار خستگی از ماجرای زندگی تنها توی یک شب تاریک و ماندگار سرنوشت خویش را ورق می‌زند پریدن به گذشته را نمی‌پسندم در قفس خاطره‌ها جایی ندارم دلم بیشتر از آینه گویاست خدایا تصویر متنهایم را در اوج صدا قاب می‌گیرم