__
لیست دوستان برای هیچکس مقدور نمی باشد.
لیست کلوبها :: 13
  • نام کلوب :دانشگاه علمی کاربردی
    نام انگلیسی : karbordi_un
    تاسیس : 26 آبان 1385
    26 عضو ، 75 بحث ، 6 آلبوم ، 10 مقاله ، 6 لینک ، 1 نظرسنجی

    دانشگاه علمی کاربردی علمی صنعتی

  • نام کلوب :موسسه آموزش عالی سجاد
    نام انگلیسی : sadjad
    تاسیس : 14 بهمن 1383
    342 عضو ، 13 بحث ، 21 آلبوم ، 9 لینک ، 1 نظرسنجی

    موسسه آموزش عالی سجاد مشهد

  • نام کلوب :متالیکا
    نام انگلیسی : metallicaband
    تاسیس : 26 دی 1383
    5160 عضو ، 674 بحث ، 44 آلبوم ، 70 مقاله ، 8 لینک ، 5 نظرسنجی

    متالیکا

  • نام کلوب :قد بلند ها
    نام انگلیسی : tall
    تاسیس : 27 دی 1383
    4319 عضو ، 43 بحث ، 2 آلبوم ، 29 مقاله ، 4 لینک

    قد بلند ها

  • نام کلوب :مشهدی ها
    نام انگلیسی : mashhadcity
    تاسیس : 6 دی 1383
    3709 عضو ، 48 بحث ، 14 آلبوم ، 28 مقاله ، 10 لینک ، 6 نظرسنجی

    مشهدی ها

  • نام کلوب :بچه های مشهد
    نام انگلیسی : mashhadiha
    تاسیس : 27 دی 1383
    1196 عضو ، 355 بحث ، 4 آلبوم

    بچه های مشهد

غروب عشق
24 آبان 86 - 17:51

غروبی بود و صحرایی غم الود

برخسار افق دردی نهانی

به کوه و دشت خورشید جهانتاب

همی پاشید گردی زعفرانی

                               نصیب ابر میشد رنگ زردی

                               در اغوش سپهر لاجوردی

درون سینه ی دریای ارام

نمایان بود نقش روی خورشید

بسان خرمن زر چهره ی مهر

میان اب دریا میدرخشید

                           کلاغی روی دریا بال میزد

                          جوانی نی در ان احوال میزد

زمین در ماتم هجران خورشید

چو مصروعی دمادم جان بسر برد

تو گویی جان او بر لب رسیده

که همچون دردمندی محتضر بود

                         ز بر و بحر و دشت و جنگل و کوه

                         همه بودند غرق درد و اندوه

زمین گویی بگوش شمس میگفت

که:دور از روی تو خاموش و سردم

مرو ای گرمی جان من از تو

بمان تا روز و شب دورت بگردم!

                                 مکن عزم سفر ارام من باش

                            تو بخت روشنی بر بام من باش

ولی مهر درخشان نرم نرمک

ز پیش دیده در مغرب فرو رفت

تو گویی نو عروس نامرادی

بزیر خاک با صد ارزو رفت

                          زمین هم در عزای روی خورشید

                          بتن از شب لباس سوگ پوشید

پس از چندی ز پشت کوه خاور

جمال نقره فام ماه سر زد

فلک با دست ماه عالم افروز

در و دیوار را رنگی دگر زد

                          ربود از دیده ی بینندگان خواب

                          که دارد عالمی دامان مهتاب

در ان دم بر فراز تخته سنگی

که بر پیشانی ساحل عیان بود

سر مهپاره ی خورشید رویی

بدامان جوانی خسته جان بود

                            جوان در ماهتاب بوسه انگیز

                      همیزد بوسه بر چشمی هوس ریز

نگاه اندو با هم راز میگفت

نگاه عاشقان را صد زبان است

بود پوشیده از چشم من و تو

هر ان رازی که بر عاشق عیان است

                   ((تو مو می بینی و او پیچش مو))

                  ((تو ابرو  او  اشارتهای   ابرو ))

جوانک زلف دختر را به نرمی

به انگشت نوازش تاب میداد

پریرو گریه میکرد از سر شوق

به نرگش های چشمش اب میداد

                            میان گریه گاهی خنده میکرد

                          لبش کار مه تابنده میکرد

جوان در زیر لب با خویش میگفت:

مه من دلربا شیرین دهانست

((میان ماه من تا ماه گردون ))

((تفاوت از زمین تا اسمان است ))

                                قمر این زلف عطراگین ندارد

                              قد موزون لب شیرین ندارد

لبش چون مادری گمکرده فرزند

بروی چهره ی جانانه میگشت

تو گویی در میان بوستانی

بروی برگ گل پروانه میگشت

                            گل یک بوسه از شیرین دهانی

                          بود شیرین تر از جام جهانی

جوان اهی کشید و گفت ای گل

((چه خوش باشد که بعد از انتظاری...))

کلامش را برید و گفت انماه :

((به امیدی رسد امیدواری ))

                          جوان گفتا که:من امیدوارم 

                          پری گفت:امشب امیدت برارم

هزاران راز دل گفتن با هم

که گوش باد هم نشنید انرا

بلی راز دل اشفته دلها

نخواهد بار منت از زبانرا

                               به چشم یکدگر تا خیره بودند

                               هزاران گفته از هم میشنودند

جوان با چشم گریان گاهگاهی

بچین موج دریا خیره میشد

غم و شوق و امید و نا امیدی

به جان دردمندش چیره میشد

                         زمانی از ته دل ناله ها داشت

                       حکا یت ها نهانی با خدا داشت

گهی عاشق ز سوز سینه ی خویش

به روی یار گرد اه میریخت

گهی با قطره های روشن اشک

ستاره بر رخ ان ماه میریخت

                        ز اشک و اه طوفانی بپا بود

                        ((خدای عشق))انجا((ناخدا))بود

پریرو موی عطر افشان خود را

پریشان در مسیر باد میکرد

ز هم پاشید بنیاد جوان را

که در عاشق کشی بیداد میکرد

                         ورق میزد کتاب دلبری را

                         که تا خواند فصول اخری را

جوان اهسته و ارام ارام

سرش بر سینه ی معشوق خم شد

فروغ از دیده ی او رخت بر بست

صدای ناله اش یکباره کم شد

                           زشوق خود بپای یار جان داد

                     به جانان بهتر از جان کی توان داد؟

در ان حالت بروی عاشق زار

نسیمی نرم نرمک باد میزد

ز مرگ عاشقی هجران کشیده

خروشان موج دریا داد میزد

                          پریرو با نگاهی حیرت امیز

                         پریشان بود با حالی غم انگیز

در ان دم ناله ی صحرا نوردی

به کوه و دشت پیچید از ره دور

که او با سوز دل این شعر می خواند

با اهنگ ((نوا)) اما به صد شور :

                    خوش ان دلداده ی کاین بخت دارد

                  که پیش روی جانان جان سپارد.

                                      

                                  برگ زردیست تحفه ی درویش

                                                          چه کند بینوا همین د ا رد .    

                                                                             تقدیم به تو با یه دنیا...

 

       

 

         

  • ارسال نظر (2)
لیست توصیفنامه ها
28 مرداد 87 - 00:43
خدا پرسیدم:خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟ خدا جواب داد:گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر،با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز .شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک نکن.زندگی شگفت انگیز است فقط اگربدانید که چطور زندگی کنی ....
7 اسفند 86 - 21:55
to ham ba in axet!!! eishhhhhhhhhhhhh!!!!! kheyli zeshteeeee vah
7 اسفند 86 - 21:54
تمامش بعد از ظهر بود ناهار صبحونه داشتیم ... چای هم بود کاش " تو " هم بود امروز به این فکر می کردم که " تو " چی می تونه باشه! توی یه فیلم دیدم دو تا آدم هی به هم می گفتن : " تو " رو دوست دارم . اینکه آدم کسی رو دوست داشته باشه و بگه خیلی خوبه شبیه قلقلک خفیف می مونه خوش به حال " تو " که همه دوستش دارن خیلی خوب بود اگه خدا به جای اینکه من و من کنه من رو " تو " می کرد اونوقت همه منو دوست داشتن .... حسودی کار خوبی نیست همون " تو " هر کی که هست " تو " باشه بهتره خب من هم " تو " رو دوست دارم از این به بعد حتما " تو " خوبه که همه دوستش دارن حالا نمی دونم اینکه آدم کسی رو دوست داره یعنی چی ؟ ولی مدت هاست که حس می کنم تمام دوست داشتنام توی یه جایی از بدنم قلمبه شده کلافه ام ... خدایا این دوست چیه که اینقدر من دارمش ؟ کجاس؟
__