*** " خداوند شبان من است. محتاج به هیچ چیز نخواهم بود." ***

در مزمور شصت و دوم این ایه کبریایی را می خوانیم که :"ای روح من فقط برای خدا خاموش شو. زیرا که امید من از وی است."

روح همان ذهن نیمه هشیار است. مزمور شصت و دوم به ذهن نیمه هشیار خود می گوید که هر چیزی را مستقیم از ذات کل متوقع باشد. و دل خود را به درها و دروازه ها خوش نکند." زیرا که امید من از وی است ." خدا شکست نمی خورد و وا نمی ماند . زیرا " کارهای خداوند عظیم و عجیب است. کار او جلال و کبریایی است."

اگر راهها و چاره ها را به خدا بسپارید ، هر خیر و خوشی به ظاهر محالی را می توانید از او انتظار داشته باشید.

اما هرگز برای خدا تکلیف تعیین نکنید. یعنی نگویید از کدام راه می خواهید به خواسته خود برسید. یا از خود نپرسید:" ایا واقعا ممکن است؟"

خدا نه تنها بخشاینده بلکه خود موهبت نیز هست . و تدابیر حیرت انگیز خود را می افریند.

ای عبارت را تکرار کنید:" من از خدای بخشاینده نمی توانم جدا شوم. پس از موهبت او نیز جدایی ناپذیرم. زیرا هر موهبت تجلی خداست."

به این معرفت دست یابید که هر برکت یا تبرکی ، تجلی خدا است. در هر چهره ای نور خدا را ببینید و در هر وضعیتی ، نیکویی را. زیرا تنها چنین گرایشی می تواند شما را حاکم بر موقعیتها سازد.

وقتی چشم امیدتان به خدا باشد،

هیچ چیز انقدر عجیب نیست که راست نباشد.

هیچ چیز انقدر عجیب نیست که پیش نیاید.

و هیچ چیز انقدر عجیب نیست که دیر نپاید.

طریق خود را به خداوند بسپار. و بر وی توکل کن که ان را انجام خواهد داد.

اگر موفقیت بطلبید اما برای شکست تدارک ببینید ، همان چیزی را خواهید ستاند که برایش تدارک دیده اید.

قوی باش و نترس ! ترس تنها دشمن ادمی است.هر گاه بترسید شکست خواهید خورد.ترس یعنی ایمان انحراف یافته. ایمان وارونه. وقتی هراسانید ،انچه را که از ان بیم دارید به سوی خود می کشانید.

خداوند نور و نجات من است، از که بترسم؟ خداوند ملجاء جان من است، از که هراسان شوم؟