سلام دوستان

امروز نیك دریافتم دوست داشتن از عمق وجود اشتباهی بس مهلك و حماقتی به بزرگی تمام مقاومت انسان در برابر نا ملایمات است و باید از این بند رها شد و دل را در پستوی  نهان خانه, پنهان نمود تا به یغما نرود.

دوستان  در این مدت كه دل را به حراج گذارده بودم و صداقت را چوبی بر سر آن  آموخته هایی دارم كه به همه دوستان ارزانی می دارم.

آموختم در انتهای نیاز بی نیاز باشم.

آموختم در عمق رزالت ،با اصالت باشم.

آموختم در پستی فطرت ،انسان  باشم.

آموختم در كنه بی كسی ،همه كس باشم.

آموختم در سراب همیشه سیراب باشم.

آموختم در بی پناهی ،پناه باشم.

آموختم در سوز دل ،تسكین دل باشم.

آموختم در آیینه دق ،سنگ صبور باشم.

آموختم در نا امیدی ،امید باشم.

آموختم در تاریكی،نور باشم.

آموختم در فریاد،سكوت باشم.

آموختم در بی تابی ،شكیب باشم.

آموختم در دوری ،نزدیك باشم.

آموختم در كذب،صادق باشم.

آموختم درخواب،بیدار باشم.

آموختم در كثرت ،نادر باشم.

آموختم در پژمردگی ،رستن باشم.

آموختم در تمنا،عرضه باشم.

آموختم در فصل،وصل باشم.

آموختم در حجاب ،عریان باشم.

آموختم در تولد ،مرحوم باشم.

آموختم در ترس ،شهامت باشم.

آموختم در رنگین كمان ،یك رنگ باشم.

آموختم در پستی ،معرفت باشم.

آموختم در نامهربانی ،مهربان باشم.