... آنان که به ظاهر درخت اند و در باطن آتش، روزی در طوفانی سهمگین به دست چرخ بلند به زیر کشیده خواهند شد و بر زمین خواهند نشست، در فصول سرد که برای دیگران انتظار شیرین بهار است به عذابی سخت فنا شوند و از یاد و خاطره‌ی همگان به در روند!
... آنان که بید مجنون هستند، در سخت ترین بادهای روزگار، همچون امارتی مستحکم و پا برجا، در برابر شلاق‌های آسمانی توانی خارج از حد تصور خواهند داشت و ضربه های آذرخش جان سوز را به آسانی تحمل خواهند کرد، چرا که افتاده‌ترینند و بس!

از من دلیل نخواه...کار من بی دلیل تر از تمام کارهای بی دلیل دنیاست...ومگر نباید که چنین باشیم؟ بی چشم داشت پاداشی ..بدون انتظار احسنت گفتنی...بدون توقع از هر آنکه جز اوست؟ مگر کار جز برای اوست؟

مگر مالک جز اوست؟

نمی دانم خواهی دانست یانه...خواهی فهمید یا نه...اما

برای تمام کارهای بی دلیل دنیا همان یک دلیل کافیست...

الم نعلم بان الله یری؟