dash hamid tavallodet mobarak inshalla 100 sal zende bashi ba khoshi

مینویسم با سکوتم مثل رویا مثل یه خواب .....خطی از دلتنگی خویش نامه ای نوشته بر آب ....از غروب و غربت من از یه راه دور و دشوار ....برسه به دست مردی که نشسته کنج دیوار ....پشت دیوار سکوتم جاده های جستجو هام ......جایی که شکسته میشد قلکای آرزوهام ...توی کوچه باغ لبخند کوچه گریه و بازی ....شب آرزو شمردن خنده های بی نیازی ...مینویسم تا بدونی من به دنبالت دویدم ....رفتم و رفتم و رفتم اما هیچ وقت نرسیدم ....تو همون گل سپیدی که یه شب باد با خودش برد ...همون تفسیر نجیبی که توی آیینه پژمرد ....کاش میشد مثل تو باشم ساکت و صبور و ساده ...با تو هستم ای خود من ای دل همیشه عاشق.... بی تو من مثل یه نامه به خط آخر رسیدم ...اما حتی توی خوابم یه نفس تو رو ندیدم