بی وفایی كن وفایت می كنند با وفا باشی جفایت می كنند مهربانی گرچه آیینی خوش است مهربان باشی رهایت می كنند از كوه بر آمدیم و با رود شدیم در گیر به آنچه جان بفرسود شدیم ما چشمه ی جوشنده ی پاكی بودیم در راه دریغا كه گل آلود شدیم كسرایی عاشقی جرم قشنگی است به انكارش مكوش به سلطان حقیقت ها فراموشت نخواهم كرد تو تنها شعله ای هستی كه خاموشت نخواهم كرد در انتظار کسی باش که مایل باشد حتی در زمانی که در ساده ترین لباس هستی،تو را به دنیا نشان دهد