..و غروب را دوست دارم،

    چرا که مرا به یاد تو می انگیزد،

        آن هنگام که برای آخرین بار گفتی:

" به امید دیدار"

و آن غروب برای من خاطره ای شد از امید،

    از آرزو،

        از نوید رسیدن به آستانه "شبهای روشن"

...اما...

    امیدم دیری نپایید،

        رفتی،

            گشوده بال تر از همیشه،

...و حال به آسمان نگاه می کنم،

    به امید آنکه تو نیز بر من بنگری...

روحت شاد و یادت پایدار....