حامد  , habibazizi

حامد

حامد  , habibazizi

حامد

مطالب
cloobid
habibazizi
، 4 ماه و 7 روز
مرد 47 ساله متاهل
دکتري و بالاتر ، روان شناس


تبلیغات

حامد  , habibazizi
تمام عددهای غیرضروری را از زندگیت بیرون بریز،این عددها شامل سن،قد،وزن و سایز هستند.
بادوستان شادوسرحال معاشرت کن.
به آموختن ادامه بده وهمیشه مشغول یادگیری باش.
تامیتوانی بخند.
وقتی اشک هایت سرازیر میشوند:بپذیر تحمل کن وبه پیشروی ادامه بده.
رنگ خاکستری رو از زندگیت پاک کن.
احساساتت را بیان کن تا هیچ وقت زیبایی هایی راکه احاطه ات کرده اند ازدست ندهی.
شادی ات را به اطرافت بپراکن وباحدوحصرهایی که گذشته به تو تحمیل کرده مبارزه کن.
بهترین سرمایه تو سلامتی ات است ازآن بهره ببر.
روی خاطرات بد توقف نکن.
هیچ فرصتی روبرای گفتن دوستت دارم به آنهایی که دوستشان داری ازدست نده.
همیشه به خودت بگو که زندگی تعداد دم وبازدم ها نیست،بلکه لحظاتی است که قلبت محکم میزند:به خاطر خنده،به خاطر اتفاق های خوب غیر منتظره،به خاطر شگفتی،به خاطر شادی وبه خاطر دوست داشتن های بی حساب ...
دوروبرت راباچیزهایی که دوست داری پرکن.. خانواده،حیوانات ،خاطره ها ،موسیقی ،گیاهان وهرچه که میخواهی...
خانه تو پناهگاه امن توست ولی در آن زندانی مشو...
ادامه
99
کامنت بنویسید...
گیسو کمند  , winterbeautiful
دوشنبه 25 تیر ، 08:46
عالی
ادامه
نسرین اصانلو , sarasardariyan
شنبه 23 تیر ، 04:21
ما دچار اختلاف نظر و عقیده هستیم پس بحث تموم میشه
ادامه
سادات    , sayehranika
شنبه 23 تیر ، 04:14
اینایی که شما میگی تو این جامعه ممکن نیست .
در ازدواج سن مهمه بهتره مرد از زن بزرگتر باشه.
وزن و سایز انسان نباید زیاد و زشت باشه ٬سلامتی انسان به خطر میوفته
من خودم به شخصه عارف چاق رو اصلا قبول ندارم.
مگه میشه یک نفر به درجه عرفان برسه و چاق باشه.
اصل عرفان یعنی ریاضت.
و همان طور که انتظار داریم روح زیبا باشه جسمم باید زیبا باشه.
آدم نباید از سنش غافل بشه سن خیلی چیزارو به ما میفهمونه
یکیش اینکه وقتمون کمه و نباید عمرمون بیخودی تلف بشه.
ادامه
حامد  , habibazizi
تفاوت میان اختلالات سایکوتیک و نوروتیک (روانپریش و روان نژند)
اختلالات Psychosis و Neurotic : نوروتیک در فارسی به روان نژندی (اختلال خفیف و طبیعی) ترجمه شده و سایکوتیک به روان پریشی(اختلال شدید). سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود.
تفاوت میان اختلالات سایکوتیک و نوروتیک (روانپریش و روان نژند)
در روان شناسی اختلالات روانی به دو دسته : نوروتیک و سایکوتیک تقسیم می شوند. نوروتیک یا اختلال های روان رنجور و سایکوتیک اختلال های روان پریش ترجمه شده اند. اما بیماران روان نژند خصوصیاتی دارند که بسیار رایج و شناخته شده اند. نوروتیک در فارسی به روان نژندی (اختلال خفیف و طبیعی) ترجمه شده و سایکوتیک به روان پریشی(اختلال شدید)
روان‌پریشی یا سایکوز (به انگلیسی: Psychosis)‏ به معنای وضعیت روانی غیرطبیعی است و اصطلاحی است که در روان‌پزشکی برای حالتی روانی‌ به کار می‌رود که اغلب به صورت «از دست دادن تماس با واقعیت» توصیف می‌شود.
واژه سایکوز از ترکیب دو کلمه یونانی "psyche" به معنای روان و "-osis" به معنای وضعیت غیرطبیعی تشکیل شده است. وبه معنی وضعیت روانی غیرطبیعی است که حالتهای مختلفی را دربر میگیرد ولی اصلیترین ویژگی آنها نوعی قطع ارتباط با واقعیت است.
روان پریشی نوعی نابسامانی روانی است که فرد مبتلا با دنیای واقعی ارتباط برقرار نمی کند و درک صحیحی از واقعیات ندارد، مثل بیمارانی که دچار توهم و جنون هستند. از شاخص ترین آنها می توان به اضطراب، وسواس، افسردگی، ترس های مرضی و هیستری اشاره کرد. بیماران دچار اختلال شخصیت مرزی بین این ۲ گروه قرار می گیرند.
اختلالات نوروتیک اشاره به بیماریهایی داردکه فرداز وجود آن، خودش رنج می برد اما برای جامعه بی خطر
برجسته ترین تفاوت اختلال سایکوتیک و نوروتیک در درجه آگاهی فرد نسبت به حالت خود است.
است.
سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود. گاه افراد سایکوتیک اختلال شخصیت نیز دارند. جنون یا سایکوز نوعی قطع ارتباط با واقعیت است، که بطور مشخص شامل هذیان (عقائد نادرست درباره وقایع یا اشخاص) و توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود خارجی ندارند) می باشد.
بیماری‌های روان پریشی درصد کمی از بیماری‌های پزشکی را شامل می‌شوند و تنها پنج درصد بیماری‌های روانپزشکی در این مقوله قرار دارند و در کل جمعیت شیوعی در حدود یک درصد دارند
شکایات منجر به مراجعه بیماران ممکن است حالات زیرراتجربه کنند :
▪ شنیدن صداها
▪ ترسها یا عقاید عجیب وغریب
▪ سردرگمی (Confusion)
خانواده ها ممکن است به دلیل تغییرات غیرقابل توجیه دررفتار جویای کمک شوند. چنین تغییراتی شامل رفتار عجیب یا رعب آور میشود(گوشه گیری،بدبینی، تهدید). دربالغین جوان ممکن است صرفا با تغییرات پایدار در عملکرد، رفتار یا شخصیت (همچون گوشه گیری ) تظاهر یابد و اصولا خبری از علایم سایکوتیک بارز نباشد.
ممکن است با کاتاتونیا یا برآشفتگی Agitation تظاهر یابد. در درمان این بیماران می توان هم رواندرمانی را اتخاذ کرد و هم استفاده از دارو را. بیماریهای نوروتیک تمام عملکرد شخصیت را دربرنمی گیرند و فرد می داند که رفتار یا افکارش بهنجار نیست. او معمولا اضطرابی دائمی دارد
کسی که مبتلا به اختلالات سایکوتیک است تمام آنچه را که در توهم می بیند یا خیال می کند واقعی محسوب می کند و در خود نیازی به درمان نمی بیند.
و اغلب حرکاتی کودکانه به نمایش می گذارد و نمی تواند با واقعیت جامعه خویش کنار بیاید، نمونه ی بیماریهای نوروتیک مثل وسواس، اضطراب، ترسهای مرضی(فوبیا)، هیستری و پارانویا است.
برجسته ترین تفاوت اختلال سایکوتیک و نوروتیک در درجه آگاهی فرد نسبت به حالت خود است. مثلا شخص نوروتیک توهم دارد و صحنه هایی را می بیند که با واقعیت جور نیست، خودش می داند که اینها پوچ و بی اساس است و باید به دنبال درمان باشد. migna.ir اما کسی که مبتلا به اختلالات سایکوتیک است تمام آنچه را که در توهم می بیند یا خیال میکند واقعی محسوب میکند و در خود نیازی به درمان نمی بیند. نمونه ی بارز اختلالات سایکوتیک اسکیزوفرنی و مانیک- دپرسیو است.
اختلالات سایكوتیك
اختلالات سایکوتیک بیماریهایی را شامل می شود که هذیان و توهم دارند و ممکن است برای جامعه خطر داشته باشد. در درمان این بیماران دارو حرف اول را می زند.
اختلالات سایكوتیك به میزان زیادی سنجش واقعیت را مختل میكنند.تشخیص های اختصاصی به ماهیت و مدت علایم و علت آن در هنگام تشخیص بستگی دارند.
به طور خلاصه،هفت اختلال در زیر آورده شده اند.
1- اسكیزوفرنی : اسكیزوفرنی عملكردهای اصلی بیمار مثلا" در مدرسه یا سركار یا در روابط بین فردی یا مراقبت از خود را مختل می كند.برای تشخیص این برنامه برای تشخیص این بیماری باید عملكرد بیمار در یك یا تعدادری از این موارد برای
اختلالات نوروتیک اشاره به بیماری هایی دارد که فرد از وجود آن، خودش رنج می برد اما برای جامعه بی خطر است.
مدت چشمگیری تا حد بسیار پایین تر از وضعیت قبلی افت كرده باشد.
همچنین بیمار باید حداقل دو مورد از علائم زیر را برای مدت یك ماه ،در بیشتر مواقع تجربه كرده باشد: (1):هذیان ،
(2):توهم ،
(3):تكلم آشفته ،
(4):رفتار شدیدا" آشفته یا كاتاتونیك (رفتار های كاتاتونیك یافته های غیر طبیعی روانی حركتی و شامل استوپور،بی حرفی،مقاومت منفی در برابر راهنمایی یا تلاش برای جابجا كردن بیمار،وضعیت های سفت یا عجیب،وفعالیت از روی هیجان و به طور واضح بی هدف،هستند.)
(5):علایم منفی مثل عاطفه هموار،كم حرفی(كم بودن محتوای كلام) یا كم علاقگی(كمبود علاقه،انگیزه و توانایی تنظیم و پیگیری اهداف).نشانه های مداوم بیماری باید حداقل به مدت 6 ماه باقی بماند. زیرگروههای این اختلال عبارت اند از:اسكیزوفرنی پارانویید،آشفته و كاتاتونیك.
2- اختلال شبیه به اسكیزوفرنی : این اختلال علایمی شبیه به علایم اسكیزوفرنی دارد اما كمتر از 6ماه باقی میمانند و اختلال عملكردی كه در اسكیزوفرنی دیده میشود الزاما" در اینجا وجود ندارد.
3- اختلال اسكیزوافكتیو : در این اختلال ویژگی های اسكیزوفرنی و یك اختلال خلقی اصلی به طور توام وجود دارد.اختلال خلقی(افسردگی،مانیا یا مختلط) در بیشتر مدت بیماری دیده میشود و باید برای مدتی با علایم اسكیزوفرنی هم زمان باشد.در طی همین مدت باید حداقل به مدت دو هفته هذیان یا توهم ،بدون بارز بودن علایم
سایکوز به انواع جدی اختلالات روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان شود.
خلقی وجود داشته باشد.
4- اختلال هذیانی : ای اختلال با هذیان باورنكردنی در مورد موقعیتهای واقعی زندگی مثل داشتن بیماری یا فریب خوردن توسط فردی كه عاشق شخص است ،مشخص میشود. هذیان حداقل به مدت یك ماه باقی مانده است اما عملكرد بیمار زیاد مختل نمیشود و رفتار او به طور آشكار عجیب یا غریب نیست. علایم اسكیزوفرنی به غیر از توهم های بویایی و لمسی مرتبط با هذیان،در این اختلال دیده نمیشوند.
5- اختلال سایكوتیك كوتاه مدت: در این اختلال حداقل یكی از علائم سایكوتیك باید وجود داشته باشد:هذیان،توهم،تكلم آشفته مثل پرت شدن مكرر از موضوع یا نامربوط سخن گفتن یا رفتار شدیدا" آشفته یا كاتاتونیك .اختلال حداقل یك روز و حداكثر تا یك ماه باقی میماند و بیمار به سطح عملكرد قبلی خود باز میگردد.
6- اختلال سایكوتیك ناشی از شرایط طبی عمومی : در طی بیماری های طبی ممكن است توهم یا هذیان بارزی تجربه شوند.برای مطرح كردن این تشخیص،هذیان و توهم نباید منحصر به دلیریوم باشند.شرایط طبی باید مستند و دارای رابطه علی با علایم باشند.
7- اختلال سایكوتیك ناشی از مصرف مواد: ممكن است در اثر مسمومیت یا محرومیت از موادی مثل الكل ،كوكائین با اپیوییدها هذیان یا توهم به طور بارز تجربه شوند. برای مطرح كردن این تشخیص،هذیان و توهم نباید منحصر به دلیریوم باشند.شرایط طبی باید مستند و دارای رابطه علی با علایم باشند.
ادامه
کامنت بنویسید...
رامین  موسی زاده  , ramin_mousazadeh
پنجشنبه 21 تیر ، 03:46
خیلی عالی بود مرسی
ادامه
گیله لوو  , forughfarrokhzad
دوشنبه 28 خرداد ، 00:32
مطالبتون بسیار علمی و دقیق هستند... سپاس... بهره مند شدم...
ادامه
  , nazi1394
دوشنبه 21 خرداد ، 10:14
چ کلمات سختی ¡
ادامه
حامد  , habibazizi
تعریف هدیان و انواع آن
هذیان (delusion): عقاید غلط و متناقص در مورد یک حقیقت. که با وجود دلایل موجه و شواهد آشکار برای غلط بودن عقیده فرد، اما او بر آن باور غلط اصرار دارد. در واقع او هذیان هایی دارد که در برابر دیدگاه های منطقی، بسیار مقاوم هستند.
انواع هذیان‌ها:
همه این هذیان ها نوعی عقیده غلط را شامل می شوند؛ یعنی، آن ها با واقعیت بیرونی نمی خوانند و برای هیچ کس به جز فردی که به آن ها اعتقاد دارد، اعتبار ندارند.
1- هذیان عظمت یا بزرگ منشی
اعتقاد به اینکه شخص صاحب عظمت است؛ درک بسیار اغراق آمیز از اهمیت خود. این گونه هذیان ها از عقاید مربوط به اینکه شخص نقش مهمی در جامعه دارد تا اعتقاد به اینکه فرد واقعا عیسی مسیح، ناپلئون یا هیتلر است، گسترش دارند.
2- هذیان کنترل
این احساس که فرد توسط دیگران یا حتی توسط دستگاه ها یا تجهیزات کنترل می شود.
3- هذیان نیست انگاری
این احساس که فرد، دیگران یا دنیا وجود ندارد. معمولا این هذیان با احساس های عدم واقعیت همراه است و فرد در این فکر جذب می شود که او فقط بخشی از یک رویاست.
4- هذیان به خود بستن
اعتقاد به اینکه رفتار دیگران یا رویدادهای خاص، با فرد ارتباط شخصی دارند.
5- هذیان گزند و آسیب
اعتقاد شخص به اینکه فرد یا افراد دیگر سعی دارند به او یا خانواده و یا گروه اجتماعی وی آسیب برسانند.
6- هذیان سرزنش خود
احساس ندامت بدون دلیل موجه. مردی به علت اعمال ظالمانه یا گناه آلودی که باور دارد مرتکب شده است، خود را مسئول قحطی در آفریقا می داند.
7- هذیان تنی
نگرانی های نامناسب درباره بدن که معمولا با یک بیماری ارتباط دارند.
8- هذیان فقر
اعتقاد به اینکه فرد هیچ اموال مادی با ارزشی ندارد.
9- هذیان خیانت و بی‌وفایی
عقیده باطل مبنی بر بی‌وفایی شخص مورد علاقه. عقیده ای کاذب که معمولا با حسادت بیمارگون همراه است و این اعتقاد را شامل می شود که معشوق فرد، خیانتکار است.
10- هذیان انتشار فکر
اعتقاد فرد با اینکه افکارش از طریق رسانه های گروهی به آگاهی دیگران می رسد.
11- هذیان تزریق فکر
اعتقاد به اینکه افکار توسط نیروهای خارجی به ذهن فرد تزریق می شوند.
12- هذیان ربایش فکر
اعتقاد به اینکه افکار از ذهن فرد برداشته شده اند.
مثال: زمانی که مراجعی می گوید راه رفتن حشره را روی پوستم حس می کنم, یعنی حس بدنی اش کاملا درگیر است پس توهم دارد؛ اما زمانی که مراجع می گوید خوب مشخص است که حشره روی پوستم راه می رود و نیازی به دلیل ندارم, این یعنی باور اشتباه پس تشخیص ما هذیان است.
ادامه
کامنت بنویسید...
  , nazi1394
دوشنبه 21 خرداد ، 10:15
واوو
ادامه
سینا سینمایی , assp_471
شنبه 29 اردیبهشت ، 14:55
چقدر هذیان گفته
ادامه
حامد  , habibazizi
اسكیزوفرنی‌ اغلب‌ به‌ اختلال‌ گسیختگی‌ شخصیتی‌ اشاره‌ دارد، زیرا افكار و احساسات‌ فرد مبتلا به‌ این‌ عارضه‌ دارای‌ ارتباط‌ منطقی‌ و معمول‌ با یكدیگر نیستند. فرد مبتلا قادر نیست‌ تخیلات‌ خود را از واقعیت‌ افتراق‌ دهد و بنابراین‌ رفتاری‌ غیرمنطقی‌ و غیرعادی‌ دارد.
آشنایی با اختلال اسكیزوفرنی
اسكیزوفرنی‌ گروهی‌ از اختلالات‌ روانی‌ شامل‌ انواع‌ اسكیزوفرنی‌ كاتاتونیك‌، پارانویید، آشفته‌، تمایزنیافته‌ و باقیمانده‌. واژه‌ «اسكیزو» به‌معنی‌ گسیختگی‌ است‌ و «فرنی‌» نیز به‌ ذهن‌ و روان‌ اشاره‌ دارد.
اسكیزوفرنی‌ اغلب‌ به‌ اختلال‌ گسیختگی‌ شخصیتی‌ اشاره‌ دارد، زیرا افكار و احساسات‌ فرد مبتلا به‌ این‌ عارضه‌ دارای‌ ارتباط‌ منطقی‌ و معمول‌ با یكدیگر نیستند. فرد مبتلا قادر نیست‌ تخیلات‌ خود را از واقعیت‌ افتراق‌ دهد و بنابراین‌ رفتاری‌ غیرمنطقی‌ و غیرعادی‌ دارد.
◄ انواع اسكیزوفرنی DSM-IV
اسكیزوفرنی عمدتاً براساس تظاهرات بالینی به انواع زیر طبقه بندی گشته است :
- بدگمان ( پارانوئید Paranoid )
- آشفته یا نابسامان (Disorganized )
- نوع قوام یافته ( كاتاتونیك : Catatonic)
- نوع نامتمایز (Undiffrentianted)
- نوع باقیمانده (Residual)
تازه ترین سیستم پیشنهاد شده ، بیماران اسكیزوفرنیك را به تیپ های یك و دو دسته بندی می نماید . تی جی كراو در سال ۱۹۸۰ پیشنهاد كرد كه اسكیزوفرنی را براساس وجود یا عدم وجود علایم مثبت و منفی به دو تیپ یك و دو تقسیم شود .
◄اسكیزوفرنی بدگمان
۴۰ سالگی را خوب سپری كرده و معمولاً روابط اجتماعی محكمی ساخته اند . هوش آنها اغلب سالم می ماند . ذهن این بیماران به یك یا چند هذیان مشغول است و یا توهمات مكرر شنایی دارند و این دو جز مشخصه اسكیزوفرنی بدگمان می باشند . این هذیانها عمدتاً هذیانهای گزند و یا خودبزرگ بینی می باشند . بیماران دچار این نوع اسكیزوفرنی رفتارهای مشخصه انواع نابسامان و قوام یافته را دارا نبوده و هیچ یك از موارد زیر وجود ندارد :
- رفتار تكلم نابسامان یا قوام یافته - حالت عاطفی سطحی یا نامتناسب - تفكر بی ربط
◄اسكیزوفرنی نابسامان
نوع نابسامان یا آشفته اسكیزوفرنی سابقاً كودك روانی ( هبفرنی ) خوانده می شد و این بیماری معمولاً زودتر و قبل از سن بیست و پنج سالگی شروع میشود . بیماران مبتلا به این نوع فعالیتشان هدفمند و سازنده نیست و تماس زیادی با واقعیت ندارند . اكثر اوقات توجیه به ظاهر جسمی خود نمی كنند و رفتار اجتماعی به هم ریخته و آشفته ای دارند . اغلب ناگهان بدون دلیل می خندند و خندیدن و شكلك در آوردن بی جا و بی دلیل در این بیماران شایع است و دارای واكنشهای هیجانی نامتناسب حالات عاطفی سطحی و غیرهماهنگ با موقعیت ، می باشند . در حقیقت رفتار این بیماران نابسامان و در یك كلام « ابلهانه » است
◄اسكیزوفرنی قوام بافته
امروزه نوع كاتاتونیك یا قوام بافته در اروپا و آمریكای شمالی نادر است ولی در گذشته شایع بود . مشخصه اصلی این نوع ، كاركردهای حركتی آشفته می باشد مثلاً بی حركتی به خاطر داشتن جمود عضلانی كه انعطاف مومی شكل را هم شامل می شود یا به خاطر داشتن حالت بهت یا استویوره یا اینكه گاه بیمار فعالیت مفرط حركتی دارد ( كه آشكارا بی هدف است ) تغییری سریع بین دو حالت مفرط یعنی آشفتگی و بهت پیدا می كند .
بیمار دارای منفی كاری مفرط است یعنی مقاومت واقعاً بدون انگیزه در برابر هر گونه دستوری یا حفظ یك وضعیت سفت و محكم در برابر تلاشهایی كه برای به حركت درآوردن آن می شود . انواع خاصی از حركات ارادی به دلیل گرفتن وضعیتهای نامتناسب یا غریب به طور ارادی ، حركات قالبی ، حركات ادای ، شكلك درآوردن نیز مشاهده می شود . سكوت ( موتلیسم ) نیز بسیار شایع است .
به دلیل سوءتغذیه و اتلاف قوا یا خودزنی مراقبت طبی امكان دارد ضروری شود . و بیماران در هنگام بهت با برآشفتگی باید تحت نظر باشند چون امكان دارد به خود یا دیگران آسیب برسانند .
◄اسكیزوفرنی نامتمایز
گاهی بعضی از بیمارانی كه به وضوح اسكیزوفرن هستند را به راحتی نمی توان جزء یكی از انواع ذكر شده طبقه بندی كرد این گونه بمیاران تحت عنوان نوع نامتمایز دسته بندی می شوند . بیماران دارای هذیانهای آشكار ، توهمات ، بی ربطی و رفتار آشفته می باشند اما معیارهای اسكیزوفرنی های بدگمان ، آشفته و قوام یافته را ندارند .
◄اسكیزوفرنی باقیمانده
بیماران به طور مداوم دارای شواهد اختلالی از اسكیزوفرنی هستند ولی مجموعه كامل علایم مرحله فعال یا علایم كافی برای انواع دیگر اسكیزوفرنی را ندارند . این بیماری هذیانهای بارز ، توهم ،‌ تفكر بی ربط و رفتار آشكار آشفته نشان نمی دهد و اگر هم هذیان یا توهمی در كار باشد ، برجسته و یا با حالت عاطفی قدرتمندی همراه نمی باشد .
◄تیپیهای یك و دو اسكیزوفرنی
در بیمارن تیپ یك یا سندرم حاد عمدتاً علایم مثبت دیده می شود و در بیماران تیپ دو یا سندرم مزمن ، بیشتر علایم منفی . علایم مثبت شامل هذیان و توهم است . در تیپ یك بیمار دارای هذیان گزند و آسیب و هذیان انتساب به خود و ... است رفتار غریبی دارد و اختلالات مثبتی در شكل فكر او بوجود می آید . اختلالاتی همچون : موازی گویی گویش بی ربط غیرمنطقی بودن از خط خارج شدن حاشیه پردازی تكلم توأم با حواس پرتی و ...
بسیاری از بیماران مبتلا به اسكیزوفرنی حاد ظاهری كاملاً طبیعی دارند . بعضی از آنها در رفتار اجتماعی سراسیمه و درگیر با اشتغالات ذهنی بوده و در خور فرورفته اند یا اینكه عجیب به نظر می رسند . بعضی بی جهت می خندند یا مات و گیج شده اند ، عده ای بی قرار و پر سر و صدا هستند . رفتار بعضی از آنها هم بطور ناگهانی تغییر می كند . عده ای دیگر گوشه گیرند تنها در اتاق خود می مانند . در این بیماران عمدتاً ساختمان مغز در سی تی اسكن طبیعی است و پاسخ به درمان هم نسبتاً خوب است .
برخلاف نشانه های مثبت سندرم حاد ،‌ سندرم مزمن یا علایم منفی زیر مشخص می شود : كند یا سطحی شدن حالت عاطفی فقر تكلم كاهش فعالیت فقدان انگیزه سابق لذت نبردن از زندگی غیراجتماعی بودن و اختلال تفكر و وقفه فكر سر و وضع بد در سی تی اسكن ناهنجاریهای ساختمانی مغز دیده می شود و پاسخ به درمان هم خوب نیست .
بارزترین ویژگی آنها ضعیف شدن اراده یعنی نبود انگیزه و قوه ابتكار است . اگر بیمار به حال خود رها شود ، ممكن است مدتهای طولانی بدون فعالیت باقی بماند یا كارهای مكرر بدون هدف انجام دهد . بیماران به بهداشت فردی و ظاهر خود اهمیتی نمی دهد . گاهی رفتارهای آنها برخلاف عرف اجتماعی است . بطور مثال با غریبه ها مثل یك دوست صمیمی صحبت می كنند یا در ملا عام حرفهای زشت می زند و ... بعضی از آنها به جمع كردن اشیا می پردازند به طوری كه اطراف آنها به هم ریخته و شلوغ می شود . در این بیماران اختلالات حركتی كاتاتونیك اتفاق می افتد مثل بهت و تهییج و حركات كلیشه ای انجام می دهد .افراد مبتلا به نوعی پارانوئید یا بدگمان اسكیزوفرنی معمولاً در شروع بیماری سن بیشتری از افراد مبتلا به اسكیزوفرنی های قوام یافته و نابسامان دارند . این بیماران معمولاً شكاك ، در خود فرو رفته و منزوی ، پرتنش و گاهی اوقات پرخاشگر می باشند . تا سن حدود
طبقه بندی اسكیزوفرنی سابقه ای طولانی دارد مثلاً بعضی طبقه بندی های فرعی وجود دارد كه نام برخی از این انواع فرعی ، نشاندهنده ماهیت آنها می باشد . مثل اسكیزوفرنی دیرآغاز : در چهارمین ویرایش كتابچه تشخیصی و آماری و اختلالات روانی
علایم‌ شایع‌
ظاهر شدن‌ علایم‌ زیر در بیمار ممكن‌ است‌ ماه‌ها تا سال‌ها به‌طول‌ انجامد: دوری‌گزینی‌ و درون‌گرایی‌ بیش‌ از معمول‌ از دست‌ دادن‌ انگیزه‌ها محدودیت‌ شدید هیجانات‌، یا بروز نابجای‌ هیجانات‌ هذیان‌ها (باورهای‌ كاذب‌ و غیرواقعی‌ تغییرناپذیر) توهم‌ (یك‌ تجربه‌ حسی‌ منشأگرفته‌ از ذهن‌، مثلاً شنیدن‌ صداها یا دیدن‌ چیزهایی‌ كه‌ وجود خارجی‌ ندارند) اختلال‌ تفكر كه‌ خود را با تكلم‌ آشفته‌ و غیرمرتبط‌ نشان‌ می‌دهد. وجود این‌ باور در بیمار كه‌ دیگران‌ افكار وی‌ را شنیده‌ یا می‌دزدند یا او را تحت‌ كنترل‌ دارند. اسكیزوفرنی‌ پارانویید ـ در این‌ نوع‌ به‌طور غالب‌ رفتارهای‌ مبتنی‌ بر سوءظن‌ به‌ دیگران‌ و رفتارهای‌ پارانویید دیده‌ می‌شود.
علل‌
علت‌ واقعی‌ آن‌ مشخص‌ نشده‌ است‌. به‌نظر می‌رسد عوامل‌ ارثی‌ در آن‌ نقش‌ داشته‌ باشند؛ عوامل‌ محیطی‌ نیز ممكن‌ است‌ در ایجاد آن‌ دخیل‌ باشند.
عوامل تشدید كننده بیماری
سابقه‌ خانوادگی‌ اسكیزوفرنی‌
پیشگیری‌
پیشگیری‌ خاصی‌ برای‌ آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌.
عواقب‌ موردانتظار
درمان‌ در اكثر این‌ بیماران‌ مؤثر بوده‌ و آنها را قادر می‌سازد تا به‌ درجات‌ مختلف‌ از استقلال‌ فردی‌ بازگردند. حدود 30% بیماران‌ به‌ زندگی‌ طبیعی‌ و شغل‌ خود بازمی‌گردند. گاهی‌ این‌ اختلال‌ به‌طور كامل‌ برطرف‌ می‌شود.
عوارض‌ احتمالی‌
ناتوانی‌ مادام‌العمر خودزنی‌؛ خودكشی‌ رفتار خصومت‌آمیز نسبت‌ به‌ دیگران‌ بازگشت‌، غفلت‌ در انجام‌ وظایف‌، ولگردی‌ یا حبس‌ رفتن‌
درمان‌
اصول‌ كلی‌
تشخیص‌ از طریق‌ مشاهده‌ علایم‌ بیماری‌ توسط‌ سایرین‌ تأیید می‌شود.
- اخذ سابقه‌ طبی‌، سابقه‌ رفتاری‌، معاینه‌ فیزیكی‌ و ارزیابی‌ روانی‌ توسط‌ یك‌ پزشك‌ توصیه‌ می‌گردد.
- هیچ‌ آزمون‌ اختصاصی‌ برای‌ تشخیص‌ اسكیزوفرنی‌ وجود ندارد. برای‌ اثبات‌ این‌ تشخیص‌، علایم‌ باید حداقل‌ 6 ماه‌ در زمان‌هایی‌ از زندگی‌ تداوم‌ یافته‌ باشد. برخی‌ بررسی‌های‌ طبی‌ نیز به‌منظور رد سایر بیماری‌های‌ احتمالی‌ عامل‌ بیماری‌ استفاده‌ می‌شوند.
- هدف‌ از درمان‌، كمك‌ به‌ بیمار برای‌ بازگشت‌ به‌ عالم‌ واقعیت‌ است‌. درمان‌ با داروهای‌ تخفیف‌دهنده‌ علایم‌ شروع‌ می‌شود.
- پس‌ از كنترل‌ علایم‌، درمان‌ با روان‌درمانی‌ و توانبخشی‌ كه‌ به‌ فرد در جهت‌ كسب‌ دوباره‌ مهارت‌ها و الگوهای‌ رفتاری‌ طبیعی‌ كمك‌ می‌كند، ادامه‌ می‌یابد.
- خانواده‌ و سایر افراد دارای‌ نقش‌ مهم‌ در زندگی‌ بیمار نیز باید در درمان‌ مشاركت‌ داشته‌ باشند تا معضلات‌ بیمار را درك‌ كرده‌ و بدانند برای‌ كمك‌ به‌ بیمار چه‌ می‌توانند انجام‌ دهند. بیماران‌ دچار اسكیزوفرنی‌ گاهی‌ در زندگی‌ با دیگران‌ مشكل‌ دارند.
داروها
داروهای‌ ضدسایكوز معمولاً تجویز می‌شود. برخی‌ از این‌ داروها خوراكی‌ بوده‌ و برخی‌ به‌طور تزریقی‌ تجویز می‌شوند. اگر عوارض‌ یك‌ دارو خیلی‌ شدید بوده‌ و یا علایم‌ بیماری‌ با آن‌ كنترل‌ نگردند، داروی‌ دیگری‌ تجویز می‌شود. با برطرف‌ شدن‌ علایم‌ مقدار تجویزی‌ دارو كاهش‌ می‌یابد. در اكثر بیماران‌ مصرف‌ مادام‌العمر این‌ داروها لازم‌ است‌. داروهای‌ آرامبخش‌ نظیر بنزودیازپین‌ها ممكن‌ است‌ در شروع‌ درمان‌ لازم‌ باشد.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری معمولاً محدودیتی‌ وجود ندارد مگر با نظر پزشك‌.
رژیم‌ غذایی‌
یك‌ رژیم‌ غذایی‌ متعادل‌ برای‌ حفظ‌ سلامت‌ مطلوب‌ بدن‌ توصیه‌ می‌شود.
درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان شما دارای‌ علایم‌ اسكیزوفرنی‌ باشد. تداوم‌ یا تشدید علایم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.
ادامه
حامد  , habibazizi
بر طبق مستندات انستیتو ملی سلامت ذهنی ( NIMH )، اختلال شخصیت مرزی، این گونه تعریف می‌شود:
«یک بیماری ذهنی جدّی که مشخصه‌اش ناپایداری گسترده در خلق و خو، روابط میان فردی، خود انگاره (تصوّر از خود)، و رفتار است. این ناپایداری غالباً باعث مختل کردن زندگی کاری، برنامه‌ریزی بلند مدّت و حس هویت‌یابی فرد می‌گردد.»
عوارض
افرادی که دچار اختلال شخصیت مرزی هستند، نوعاً شرایط زیر را دارند:
روابط ناپایدار میان فردی و وجود مشکل در خود انگاری و خلق و خوی ثابت. انجام اقدامات نسنجیده نیز بسیار متداول است.
داشتن الگوهای اضطراب، افسردگی و تحریک‌پذیری که از چند ساعت تا چند روز به طول می‌انجامد.
ممکن است خشم خود را به شکل برخورد فیزیکی با دیگران بیرون بریزند امّا همچنین امکان رفتارهای خود ویرانگر مانند اختلالات تغذیه‌ای، سوء مصرف دارو یا حتی اقدام به خودکشی نیز از سوی آنان وجود دارد.
این رفتارها معمولاً با نیت تحریک دیگران صورت می‌گیرد.
باور داشتن به هویت خود و برقراری روابط بیش از حدّ احساساتی با دیگران. این تعاملات معمولاً سرشار از تناقض و تعارض است و افرادی که دچار اختلال شخصیت مرزی هستند معمولاً بین ایده‌آل پنداشتن دیگران یا کم ارزش شمرده آنان در تزلزل هستند.
خشمگین و ناراحت شدن هنگامی که دیگران انتظارات غیرواقعی آنان را برآورده نمی‌کنند.
درمان
درمان معمولاً بر روی بسیاری از بیماران مؤثر است، خصوصاً درمان‌هایی که با رویکرد شناختی-رفتاری صورت گیرند. هدف درمانگر، کمک به بیمار در یادگیری آگاهی یافتن بیشتر نسبت به دیدگاه‌های دیگران است.
داروهای روان‌پزشکی مانند داروهای ضدافسردگی نیز هم به صورت جداگانه و هم در ترکیب با روان‌درمانی موثرند. داروهای ضد روان‌پریشی نیز در مواردی که الگوهای فکری تحریف شده وجود داشته باشد تجویز می‌شود.
7 ویژگی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی
اختلال شخصیت مرزی یکی از شایعترین انواع اختلالات شخصیت است و متاسفانه رو به فزونی است.
افراد مبتلا به این اختلال، خودانگاره (خودپنداره‌ی) بسیار بی‌ثباتی دارند، روابط میان‌فردی‌شان نیز بسیار بی‌ثبات است. آنان معمولاً سابقه‌ی روابط شدید، اما پرآشوب دارند که معمولاً آرمانی‌کردن مفرط دوستان یا معشوق‌ها را شامل می‌شود اما بعداً به‌سرخوردگی و ناامیدی می‌انجامد.
خشم شدید و نشانه‌های بی‌ثباتی عاطفی و اقدام های مکرر به خودکشی ویژگی های مهم این اختلال است.
بی‌ثباتی عاطفی آنان همراه با سطح بالای تکانش‌گری، اغلب به رفتارهای خود ویرانگری مانند (رانندگی بی‌باک) منجر می‌شود.
اقدامات خودکشی، اغلبه شکل فریبکارانه، بخشی از تصویر بالینی این اختلال است. با این‌حال، این‌گونه اقدامات همیشه فریبکارانه نیستند. جرح خویشتن، ویژگی دیگر این اختلال است. رفتار صدمه‌زدن به خود، با رهایی‌یافتن از اضطراب یا ملالت ارتباط دارد.
این افراد، حساسیت زیادی به شرایط محیطی دارند. آنان ترس‌های شدید مربوط به طرد و رهاشدگی و خشم نامناسب را، حتی در حین مواجهه با یک جدایی کوتاه‌مدت واقع‌گرایانه و یا هنگامی‌که تغییرات غیرقابل اجتناب در نقشه‌ها پیش‌می‌آید، تجربه می‌کنند.
این افراد ممکن است بر این باور باشند که رهاشدگی یا طرد به‌طور تلویحی به این معناست که آنان «بد» هستند. این ترس‌های رهاشدگی، با عدم تحمل تنهایی و نیاز به بودن با دیگران رابطه دارد. کوشش‌های بی‌وقفه‌ی آنان برای اجتناب از طرد و رهاشدگی، ممکن است شامل اعمال تکانشی همچون آسیب‌زدن به خود یا رفتارهای انتحاری باشد.
تشخیص افتراقی
اختلال شخصیت مرزی، اغلب با اختلال‌های خُلقی به‌طور هم‌زمان رخ‌می‌دهد و هنگامی‌که ملاک‌های هر دو اختلال مطابقت کنند، می‌توان هر دو تشخیص را مطرح کرد. چون جلوه‌ی مقطعی اختلال شخصیت مرزی ممکن است شبیه یک دوره اختلال خلقی باشد، متخصص بالینی نباید صرفاً بر مبنای تصویر مقطعی و بدون داشتن اطلاعات مستندی که نشان‌دهنده این الگوی رفتاری باشد ، تشخیص اختلال شخصیت مرزی را مطرح کند.
علل اختلال شخصیت مرزی
-در مورد علل این اختلال شخصیت به عوامل ژنتیک و مغزی و علل اکتسابی یا تجارب ناشاد در دوران کودکی اشاره شده است که به نظر برخی روانشناسان هردو عامل و تعامل آن در ایجاد این اختلال نقش دارد.اما نقش تجارب دوران کودکی خصوصا سه سال اول عمر بسیار مهم است. بی ثباتی مادر به دلائل مختلف،طرد کودک و عدم وجود دلبستگی امن در دوران کودکی،درگیری بین والدین، تنبیه کودک و بی توجهی به احساسات او، طلاق والدین ، والدین گرفتار و ناسازگار و...از علل اصلی این اختلال شخصیت است.
7 ویژگی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی عبارتند از:
1- روابط متزلزل
افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، دارای روابطی ناپایدار با خانواده، فامیل و دوستان خود هستند.
این افراد ممکن است سریعا علاقه شدیدی به یک فرد پیدا کنند و ناگهان از آن شخص متنفر شوند.
هر گونه جدایی و یا تغییر در برنامه مورد انتظار، می تواند یک واکنش شدید و احساس طرد را در بیمار مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ایجاد کند.
هنگامی که این افراد به یک چیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا می کنند.
2- رفتارهای پرخطر
پول خرج کردن بی رویه یکی از رفتارهای افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می باشد.
روابط جنسی نامناسب، پرخوری و یا رانندگی کردن خطرزا از رفتارهای پرخطر این افراد می باشد.
این رفتارها ناشی از تصور ضعیف فرد از خودش می باشد.
3- زیاده روی در مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی
این افراد برای فرار از مشکلات و یا آرام شدن، به مواد مخدر و مشروبات الکلی رو می آورند.
برای کنترل بهتر علائم این اختلال، همه این موارد باید درمان گردند.
4- خشم بی‌جا
شرایط خارج از کنترل و یا ناچیز می توانند افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی را بسیار خشمگین کنند.
برای مثال اگر والدین و یا همکاران برای مدت کوتاهی، به فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی اعتنا نکنند، این فرد از احساس طرد و انزوا، بسیار خشمگین می شود.
5- آسیب رساندن به خود
فرد مبتلا به این اختلال می تواند دارای علائم خطرناکی باشد و مشکلاتی را در ارتباط با تصویر بدن خود و عزت نفس داشته باشند.
افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی به خودشان صدمه می زنند، مثل بریدن بدن خود با چاقو.
حتی ممکن است فکر خودکشی کنند، در این صورت باید فورا به روانپزشک مراجعه کنند.
6- احساس پوچی
هنگامی که این افراد به یک چیز و یا کسی علاقه داشته باشند و آن چیز و یا آنکس از پیش آنها برود، احساس پوچی و انزوا می کنند و توانایی مقابله کردن با این احساس را ندارند.
علائم اختلال شخصیت مرزی می تواند شامل احساس بی ارزشی، بی عشقی و پوچی باشد.یک درمان جدید به نام رفتار دیالیتیکی می تواند برای افراد مبتلا مفید باشد.
7- ترس از تنها ماندن
خشم و ترس شدید در این افراد از تنها ماندن سرچشمه می گیرد.
این افراد حتی اگر تجسم کنند که تنها هستند، دچار ترس و عصبانیت می شوند.
ترس از تنها بودن، یک مشکل جدی در روابط خانوادگی ایجاد می کند.
چگونه می توان به افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی کمک کرد؟
چندین روش موثر برای درمان این اختلال وجود دارد.
دارو درمانی شامل: داروهای ثابت کننده خلق و خو، داروهای ضدجنون و ضد افسردگی می توانند این علائم را کنترل کنند.
روش های مختلف مشاوره و درمان شامل روان درمانی و یک درمان جدید که به نام رفتار دیالیتیکی خوانده می شود نیز می تواند برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت مفید باشد و بیماری آنها را کنترل کند.
درمان های گروهی نیز می تواند باعث شود افراد رفتارهای خوب را جایگزین رفتارهای بد کنند و به همسالان و دیگر بیماران نیز این کار را یاد دهند.
ادامه
کامنت بنویسید...
نسرین اصانلو , sarasardariyan
شنبه 23 تیر ، 04:20
با ین اوصاف من دچار اختلال شخصیت مرزی ام ولی گمون میکنم دیگه شخصیتم شده و درمان جواب نمیده
ادامه
سادات    , sayehranika
شنبه 23 تیر ، 03:40
اگر ممکنه بصورت خلاصه یه توضیح بدید در مورد این افراد
ممنون میشم.
به علت خواب آلودگی تمرکز ندارم و نمیتونم دقیق بخونم
و حوصله شم ندارم
ادامه
گیله لوو  , forughfarrokhzad
دوشنبه 28 خرداد ، 00:53
بسیار خوبه که راهکار درمانی رو هم درانتهای این مطلب ذکر کردین. تشکر...
ادامه