مرغ خونین ترانه را مانم صید بی آب و دانه را مانم آتشینم ولیک بی اثرم ناله عاشقانه را مانم نه سرانجامی و آرامی مرغ بی آشیانه را مانم هدف تیر فتنه ام همه عمر پای بر جا،نشانه را مانم با کسَم در زمانه الفت نیست که نه اهل زمانه را مانم خاکساری،بلند قدرم کرد خاک آن آستانه را مانم امیدوارم با شعر و این چیزا حال کنی.من که خودم دوست دارم