ترانه آرزو - 1 توی خونه می پیچید بوی سمن مثل بیداری عشق تو به من تن من خاک ره عشق توبود شب مهتاب می بارید اشک گل آ مثل بارون که می زد تو گلدون آ دل من تشنه و معشوق تو بود یه روزی که آسمون خنده هات پشت لب های قشنگت می بارید یه روزی که خاطرات کوچه ها توی چشمای سیاهت می تابید مثل موج آ لب دریا چه خموش من و تو، تو آرزو و جنب و جوش اما دست آی سیاه این شب آ تو رو با ساحل من غریبه کرد ابرای تیره رو زد رو پلک ماه من و چشمای تو رو بهونه کرد توی باغ دل من جوونه بود یه زمستون بلند هدیه کرد حالا من موندم و شب های سیاه توی تنهایی و غربت چه تباه توی سلول ،توی بند،تو زندون آ توی زنجیر،زیر دست گزمه ها دل من هم نفس چلچله ها پر کشیده از میون میله ها تا ببوسم دمی از باد صبا بزنم بوسه به خاک عشق تو اینه آرزوی پاکم واسه تو