قطره‌ها باید آگاه شوند که به هم‌کوشی بی‌شک می‌توان بر جهت ِ تقدیری فایق شد. بی‌گمان ناآگاهی‌ست آنچه آسان‌جو را وامی‌دارد که سراشیبی را نام بگذارد تقدیر و مقدّر را چیزی پندارد که نمی‌یابد تغییر. (shamloo)

من شكستم اری تو شكستم دادی باده رنگ و ریا را تو به دستم دادی من غریبم اری تو غریبم كردی بی خبر از ایینه ها پر فریبم كردی تو مرا همچون شمع از سر جور و جفا سوزاندی تو مرا سوزاندی تو مرا بر در و دیوار بدی كوباندی من شكستم اری تو شكستم دادی تو مرا از بودن تو مرا از من و از ما و تو پنجره ها ترساندی... تو مرا از فردا... تو مرا از دریا... تو مرا ترساندی من اسیرم اری تو اسیرم كردی... بی خبر از باران.. تو كویرم كردی از شراب دوری تو چه سیرم كردی من شكستم اری ..