امشب از آسمان دیده تو به روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان دشت کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه تب آلودم شرمگین از شیار خواهشها

پیکرش را دوباره می سوزد

                                   عطش جاودان آتشها

از سیاهی شب چرا هراسیدن که شب پر از قطره های الماس است

دانی از زندگی چه می خواهم

من تو باشم     تو

پای تا سر تو        زندگی گر هزار باره بود

                                                بار دیگر تو!                 با دیگر تو