منم و کودکی و حسادت آینه ها منم و ده کوره ای روی زمین آنسوی کوه کنار شهرتان فارق از رنگ و لعاب کینه صاف و ساده مثل دستان ترک خورده مادر امشب در کنار کرسی خانه مان آخرین کنج و پناه از گزند سرما منم و قصه خوابیدن هر شب ز دو لب حس گرمای لبان مادر در میان سرما قصه ها می گوید حال خوبی دارم منم اینجا منم این کودکی ثانیه ها ولی انگار زمان بی رحم است که مرا کرد جدا از دل خاطره ها ده ما شهر شده مادرم پیر شده آینه گویی کمی مات شده خبری نیست ز شور شبها خلوتی نیست برای دلها کرسی خانه مان نیست شده قصه خوابیدنم دیر شده مادرم باز ببوسم امشب تا نمیرد سهراب تا نمیرد هرگز خاطر کودکی ام منم و ده کوره ای روی زمین پشت آن کوه بلند صاف و ساده مثل دستان ترک خورده من غرق در دستان گرم مادر مادرم مهر تمام دل من حال خوبی دارم ...

e e e e e e e e e u که دروغگو نبودی!!؟؟؟ آقایون خانوما! دروغ میگه یعنی نه ,راس که میگه من زودتر رسیدم ولی اون قبل از پل صیاد(پل صیاد آخر مسابقمون بود) زد رو ترمز.منم 500 متر ازش عقب تر بودم... اره من زودتر رسیدم ولی وقتی اون 2متریه پل وایستاده بود!!!!(ر.ک به یادداشتی که واسش فرستادم) اینم بگم که این اولین بار بود که باختمااااااااااااا