رضا برات زاده هنرمند ٢٧ ساله بجنوردی، تئاتر را از سال ٧٨ با حضور در جشنواره های تئاتر (دانش آموزی) وسومین جشنواره تئاتر بسیج كه توانست طی آن استعداد و توانمندی خود را در صحنه نمایش بروز دهد، آغاز كرد.
آخرین كار نمایشی وی نویسندگی و كارگردانی نمایش «بوك و زاوا» (عروس وداماد) بود كه پس از اجرا در جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی، مجوز حضور را در جشنواره تئاتر آیینی، خارج از كشور گرفت.
او كه اولین استاد خود را در این هنر علیرضا فیروزه ای معرفی می كند توانسته است در ٢ سال اخیر مجوز اجرای نمایش هایی را در چند جشنواره كشوری و بین المللی تئاتر كسب كند كه در مصاحبه ای به سوالات ما پاسخ داد:

نمایش «بوك وزاوا» بر محور چه موضوعی نوشته شده است؟
این نمایش تلفیقی از دو نمایش «آیین های كرمانجی» و نمایش «هشت گل» است كه برگزیده جشنواره های تئاتر آیینی سنتی و رضوی  بودند. من بعد از تماس با دبیر بخش نمایش های خیابانی و توضیحات ایشان و پس از بازبینی كار، تصمیم گرفتم كه این دو نمایش را تلفیق كنم. در مدت كمتر از یك هفته با تمام محدودیت های موجود این نمایش را ساختاربندی كردم و به جشنواره بردم كه شكر خدا به نتیجه مطلوبی هم رسیدم. 
نمایش برگرفته از مراسم آیینی ازدواج اقوام كرمانج با تركیبی از مراسم مذهبی و آیین های رزمی و بزمی است .
مقام برتر را بین چند نمایش نامه كسب كردید؟
٨٥ اثر به دبیرخانه جشنواره ارسال شده بود كه از بین ١٤نمایش راه یافته به بخش مسابقه، مقام اول نصیب ماشد.
در لحظه اعلام نتایج چه احساسی داشتید؟
قبل از پاسخ دادن به این سوال از حمایت های آقای دكتر "«وطن پرست» رئیس دانشگاه آزاداسلامی شیروان و آقای حسن پوركه سرپرستی گروه را به عهده داشتند تشكر می كنم كه توانستیم این كار را در جشنواره ارائه كنیم.
در اختتامیه جشنواره ها مرسوم است ابتدا اسامی گروه هایی را كه مقام سوم و دوم كسب كرده اند اعلام می كنند. پس از اعلام آن ها، برخی از دوستان كه كنار من در آخر سالن نشسته بودند با دلخوری از این كه ما حتی سوم نشدیم از سالن خارج شدند كه لحظاتی بعد وقتی مقام اولی ما اعلام و سالن با تشویق تمام تماشاگران رو به رو شد معنای عبارت «از خوشحالی پر درآوردم»را احساس كردم و نفهمیدم چگونه به بالای سن رفتم. خیلی لذت بخش بود، قابل توصیف نیست.
خود شما انتظار كسب مقام اول را داشتید؟
با دیدن بیشتر نمایش های اجرا شده در جشنواره، خیلی امیدوار بودم. البته باید این را هم بگویم كسانی كه مقام دوم و سوم را كسب كردند تحصیل كرده رشته تئاتر بودند و سابقه حضور و كسب مقام هایی را در جشنواره های مختلف داشتند و این ها كمی از امیدم كاسته بود ولی به لطف خدا بیشتر ایمان داشتم .
ویژگی خاص كارهای شما چیست كه در یك سال در دو جشنواره كشوری و٣جشنواره بین المللی حضور پیدا كردید؟
رمز موفقیتم در این بود كه درون مایه كارم برخاسته از فرهنگ مردم منطقه بود. سوژه ای نو، نمادین و زیبا را انتخاب كرده بودم كه حرف زیادی برای گفتن داشت

آیا این نكته برای نمایش نامه «هشت گل» كه در جشنواره تئاتر رضوی برگزیده شد صدق می كند؟ چگونه اطلاعات را از فرهنگ بومی منطقه به دست می آورید؟
بله در مورد «هشت گل» هم صدق می كند. پدرم عمویی داشت كه دو سال پیش در سن ١٠٤سالگی فوت كرد. او از شكارچی ها و بخشی های توانای منطقه بود وصدها داستان و شعر از فرهنگ منطقه در سینه داشت كه بسیاری از اطلاعات و سوژه هایم را از او گرفتم. فرد دیگری كه گنجینه ادب و فرهنگ كرمانج های منطقه را در سینه دارد آقای فرامرز رستمی نوازنده دوتار و از بخشی های بجنوردی است كه داستان ها و روایت هایش می تواندسوژه بسیاری از نمایش های آئینی، سنتی باشدكه من هم بهره بردم.
چگونه داستانی عامیانه به نمایش تبدیل می شود و عنوان برگزیده جشنواره رابه خود اختصاص می دهد؟
یافتن سوژه و داستان نو، شرط اول است ولی وقتی با نگاه دراماتیك تئاتری به آن نگاه می شود و به زبان روزمطرح می شود اثرگذار می شود.
نمایش بوك وزاوا چند اجرا در جشنواره داشت؟
با توفیقی كه نصیبمان شد و اجازه اجرای فوق العاده را در اختتامیه جشنواره به ما دادند ٥ بارنمایش به روی صحنه رفت.
می توانید احساس خود را از اجرای نمایش در روز اختتامیه بیان كنید؟
وقتی استادانی چون بابك بیات، علی نصیریان، دكترمحمودعزیزی، جمشید مشایخی، بهروز قریب و...شاهد اجرای نمایش باشندكدام هنرمند لذت نمی برد؟ این افتخار بزرگی برای هنرمندان عرصه تئاتر است. احساس شیرین و غریبی داشتم.
نمایش دیگری برای جشنواره ای آماده دارید؟
نمایش«٧رزم» برای شركت در جشنواره بین المللی تئاتر عروسكی تهران (مبارك) كه مرداد ماه برگزار می شود انتخاب شده است كه باید برای اجرا، تمرینات پایانی را انجام دهیم و همین نمایش «بوك و زاوا» را برای دبیرخانه جشنواره تئاتر پنجره كه یك جشنواره كشوری هم محسوب می شود ارسال كردیم كه انشاءا...هفته آینده عازم چالوس خواهیم شد.
باتوجه به این كه حدود ١٠سال است در زمینه تئاتر كار می كنید چه مشكلاتی بر سر راه تئاتر استان وجود دارد؟
بیشتر علاقه مندان تئاتر از نداشتن كلاس های آموزشی رنج می برند. جناح بندی استادان هنر تئاتر در استان می تواند به آفت بزرگی برای این هنر تبدیل شود. نبود حمایت های مالی و معنوی و حاشیه سازی برای كسانی كه موفق می شوند بسیاری از هنرمندان این عرصه را رنج می دهد. امیدوارم كسانی كه دست هنرمندان را نمی گیرند حداقل پایشان را از رفتن باز ندارند تا باعث دلسردی و سرخوردگی آن ها نشود.
جوانان زیادی هستند كه اگر از آن ها حمایت شود روزی جزو افتخارات ملی و بین المللی خواهند شد اما متاسفانه نبود حمایت، باعث سرخوردگی خیلی از این عزیزان می شود. بعضی ها هم با حمایت غریبه ها ایده هایشان را به آن طرف مرزها می برند و به نام آن ها ثبت می كنند.
چه كسانی در نمایش بوك وزاوا با شما همكاری داشتند؟
استاد منوچهر یزدانی، حبیب كریمی و ناصر پهلوان نوازندگان نمایش بودند. آقایان ایمان معظمی، نریمان محزون، حمزه صفرنیا، صادق حصاری، فرزاد كورش نژاد، حسن روشن و حسن عبدی مرا یاری كردند.
و آرزوی شما در عرصه تئاتر...
آرزو دارم با حضور در جشنواره های خارج از كشور و كسب مقام های بین المللی افتخاری برای كشورم به ارمغان بیاورم و بتوانم گوشه ای از فرهنگ بومی منطقه را به جهانیان معرفی كنم.