flower78

بیا وقتی برای عشق هورا می کشد احساس

به روی اجتماع بغض حسرت گاز اشک اور بیندازیم

بیا با خود بیندیشیم اگر یک روز تمام جاده های عشق را بستند

اگر یک سال چندین فصل برف بی کسی امد

اگر یک روز نرگس در کنار چشمه غش زد اگر یک شب شقایق مرد

تکلیف دل ما چیست ومن احساس سرخی می کنم چندیست

ومن از چند شبنم پیش در خوابم نزول عشق را دیدم

چرا بعضی برای عشق دلهاشان نمی لرزد

چرا بعضی نمی دانندکه این دنیا به تار موی یک عاشق نمی ارزد

چرا بعضی تمام فکرشان ذکر است

و در ان هم ذکر یاد خدا خالیست

و گویی میوه ی اخلاصشان کال است

چرا شغل شریف و رایج این عصر رجالی ست

چرا در اقتصاد راکد اجناس این مکاره بازاران

صداقت نیز دلالی ست

کاش می شدخالی از تشویش بود

برگ سبزی تحفه ی درویش بود

کاش تا دل می گرفت و می شکست

عشق می امد کنارش می نشست

کاش با هر دل دلی پیوند داشت

هر نگاه یک سبد لبخند داشت

کاش لبخند ها پایانی نداشت

سفره ها تشویش اب ونان نداشت

کاش می شد ناز را دزدیدو برد

بوسه را با غنچه هایش چیدو برد

کاش دیوار میان ما نبود

بلکه می شد ان طرف تر را سرود

کاش من هم یک قناری می شدم

در تب اواز جاری می شدم

ای مردم من غریبستانی ام

امتداد لحظه ای بارانی ام

شهر من ان سو تر از پرواز هاست

در حریم ابی افسانه هاست

شهر من بوی تغزل می دهد

هر که می اید به او گل می دهد

دشت های سبز وسعت های ناب

نسترن نسرین شقایق افتاب

باز این اطراف حالم را گرفت

لحظه ی پرواز بالم را گرفت

می روم ان سو تورا پیدا کنم

در دل ایینه جا پیدا کنم

5/تیر/1362