زنی از تاریخ من سراغ دریچه ای بارانی می روم که رو به افقی سبز گشوده می شود به پیشواز کبوتری سرخ که از خاکسترش گل می روید من از سمت ستاره ها به پیشواز مردی خواهم رفت که با تمام ابعاد کج و معوج خیالش ، قابل پرستش است و عاقبت به انتظار کسی خواهم ماند که با سکوتش سخن می گوید من کسی هستم که با خود ققنوس سوغات می برد و تنها آرزویش این است که باورش کنند و در پایان قصه ... پشت تمام این دریچه های خیس ، یک افق به سمت پنجره تنهایی من سبز می شود ... وقتی که باران با تمام قطراتش انتظار مرا باور کند . من ثبت خواهم شد در تاریخ: زنی از جنس باران ... خیس خیس ... به ا نتظار مردی بود دستفروش... که در خیابان تلخ تنهایی ، کبوتر سرخ می فروخت . من ثبت خواهم شد ، "در تاریخ"

بنام خدا و با عرض سلام و تشكر از پیام تبریك تولد اینجانب هدیه ای برسم سپاسگذاری تقدیم می‌نمایم: عشق و محبت الهی زیباترین و شیرین‌ترین پدیده در عالم وجود است و خوشا به حال آن كه در پی راه‌های دست‌یابی به محبت اوست. مولانا می‌گوید: عاشقی پیداست از زار دل نیست بیماری چو بیماری دل چند راهكار برای شكوفا شدن آن محبت: 1_ یادآوری نعمت‌ها؛ علامه طباطبایی در ذیل آیه "الذین آمنوا كان أشدّ حبّاً لله"(1) اشاره نموده كه یكی از راه‌های ایجاد و یا افزایش محبت خدا در دل انسان این است كه آدمی نعمت‌های گوناگون (از جمله نعمت وجود خود) را كه خداوند به او عنایت كرده است به یاد آورد .(2) همان طور كه در محبت‌های زمینی اگر كسی بدون توقع، چندین بار به انسان احسان كند، به طور طبیعی محبت او در دل ایجاد می‌گردد، توجه به آن همه نعمت‌های الهی به طور یقین محبت خداوند را در دل انسان پدید خواهد آورد. 2ـ یكی از بهترین راه‌های پیدایش عشق و محبت در دل انسان نسبت به چیزی، دیدن آن چیز زیبا است. در عشق‌های زمینی چه بسا در پی دیدن یك چهره زیبا محبت در دل پدید می‌آید. این قاعده درباره خدا كه تمام زیبایی‌ها از آنِ اوست و او خالق همه زیبایی‌هاست، نیز صادق است، پس انسان از طریق مشاهده و اندیشه در زیبایی‌های عوالم وجود و پدیده‌های عالم طبیعت می‌تواند به محبت الهی برسد، چون همه عالم با تمام زیبایی‌های آن جلوه‌ای از جمال بی‌مثال حضرت حق است.(3) سالار شیهدان در دعای عرفه می‌گوید: آیا ظهوری در عالم وجود دارد كه از آن تو نباشد،‌و كور است چشمی كه تو را بر پدیده‌های عالم نبیند.(4) همان طور كه بر اساس آموزه‌های وَحْیانی، مطالعه آیات خداوند در جهان ما را به شناخت او می‌رساند، دقت در زیبایی‌های جهان نیز ما را به محبت آن خالق زیبا آفرین خواهد رساند. 3ـ مناجات و دعاهای اهل بیت(ع)؛ كه از طریق خواندن و تعمق و تفكر در آنها انسان به محبت الهی می‌رسد، مثلاً سالار شهیدان در دعای عرفه می‌گوید: "تویی كه اغیار را از دل‌های دوستدار انت محو كردی، تا آن كه جز تو را دوست نداشته باشند، ای كسی كه شیرینی اُنسی خود را به دوستانت چشاندی".(5) این گونه آموزه‌ها انسان را بدین حقیقت هدایت می‌كند كه شیرینی محبت خدا را باید از او خواست، تا در دل‌های ما ایجاد كند. اوست كه محبت خود را در بنده صالح ایجاد می‌كند، یعنی هر جا زمینه و ظرف دل پاك یافت، محبت خود را در آن نازل می‌كند 4ـ تلاوت كتاب خدا؛ راه دیگر، تلاوت مداوم قرآن كریم است. گفتگوهای پیوسته و مداوم با فرد كه در سخن گفتن هنرها و زیبایی‌هایی از خود نشان می‌دهد، سبب می‌شود مخاطبان به او علاقه پیدا كنند؛ خواندن مداوم كلام الهی نیز باعث می‌شود كه محبت حق تعالی (كه عمیق‌ترین حقایق با زیباترین بیان در كلمات او تجلی كرده است) در دل انسان پدید آید، به خصوص كه طبق گفته امیرمؤمنان، قرآن كریم، ظاهر زیبا و باطن ژرف دارد.(6) طبیعی است چنین كلامی قدرت نفوذ بهتر و بیشتر دارد كه دل خواننده را به سوی گوینده آن كلمات جذب نماید. پی‌نوشت‌ها: 1. سوره بقره،‌آیه 165:‌"كسانی كه ایمان آورده‌اند، بیشترین محبت را به خدا دارند". 2. المیزان ج 1، ص 418، نشر دار الكتب الاسلامیه، تهران، 1372ش. 3. امام خمینی، چهل حدیث، ص 634، نشر مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام، 1378ش. 4. مفاتیح الجنان، دعای عرفه. 5. دعای عرفه امام حسین، مفاتیح الجنان. 6. نهج البلاغه، خطبه 18.