فروغ ف

با خشم و جدل زیستم.
و به هنگامی كه قاضیان
اثبات آن را كه در عدالت ایشان شایبه ی اشتباه نیست
انسانیت را محكوم می كردند
و امیران
نمایش قدرت را
شمشیر بر گردن محكوم می زند
محتضر را
سر بر زانوی خویش نهادم.

و به هنگامی كه همگنان من
عشق را
در رویای زیستن
اصرار می كردند

من ایستاده بودم
تا زمان
لنگ لنگان از برابرم بگذرد

و اكنون در آستانه ی ظلمت
زمان به ریش خند ایستاده است
تا منش از برابر بگذرم
و در سیاهی فرو شوم
به دریغ و حسرت چشم بر قفا دوخته
آن جا كه تو ایستاده ای


***

[هر انسانی برای خود مرامی دارد که بدون پایبندی بدان انسان نخواهد بود.در زندگی اجتماعی دایره ای برای انعطاف قائلم و دایره ای برای مقاومت.
هر کس از دایره ی نخست با من برخورد کند مرا راحت و منعطف و بذله گو و شوخ خواهد یافت اما آنکه بخواهد از دایره ی دوم بر من وارد شود و شخصیت انسانی ام را تباه کند مرا سخت و عبوس و جدی و انعطاف نا پذیر خواهد دید.
حتی اگر گردنم مانند توماس مور به زیر گیوتین رود نادم نخواهم شد....]

زن24 ساله متاهل

زن

Iran ، شهر بی نشان ها

تنها

فوق ليسانس

حكومت نمی نشیند تا بیمارانی مثل ما با این بیماری مسری تمام گله ی خاموشش را بیمار كنیم.
آنچه گفتم گله نیست.یك گروه بزرگ عاشق صادق است _ و به ظاهر خاموش_ پنج هزار سال است كه به ظاهر خاموش است و صدها حكومت را با سر زمین زده است.
و غلامان و خواجگان خاموش و وفادار دربارها ، صدها سلطان را به صدها صورت تكه تكه و سوراخ سوراخ كرده اند و به دار آویخته اند.
غلامان و خواجگان ، به چیزی بیش از سلاطین وفادار بوده اند و مردم ما می دانند كه در تن سكوت ، چگونه زهری جاری ست...

جدي ، دوستانه ، بد اخلاق ، گوشه گير ، تيزهوش

متغيير ، راحت ، معمولي

4 آذر 1384 ساعت 00:16