اسم این وسیله رو زیاد شنیدیم ، خیلی هامون یکی از این وسیله رو داریم. همه می گن کابرد اصلیش برقراری ارتباط هست . بماند که خیلی استفاده های دیگه ازاون  می شه که فعلا کاری به اون مسائلش نداریم!! همون جنبه برقراری ارتباطش رو در نظر بگیرید ، همیشه حواسمون هست که اونو جایی بگذاریم تا آنتن بده و اگه کسی خواست با ما تماس بگیره به مشکل بر نخوره ! صدای زنگش رو با کلی وسواس انتخاب می کنیم و سعی می کنیم جوری تنظیمش کنیم که همیشه صداش رو بشنویم ، چه تو خونه باشه ، چه توی سرو صدا و شلوغی بیرون از خونه! زنگ که می خوره سریع جواب می دیم تا یه موقع تماسی که بامون گرفته شده رو از دست ندیم ، همیشه می گیم بابا حتما بام کار مهمی دارن که زنگ زدن !! موقع جواب دادن اگه یه دوست باشه گل از گلمون می شکفه و سریع جامون رو عوض می کنیم و به جایی می ریم که هم سر وصدا کمتر باشه و هم راحتر صحبت کنیم!!  اگر کسی به ما زنگ بزنه و خدای نکرده ما صدای زنگ رو نشنیده باشیم ، به محض اینکه نگاه کنیم و ببنیم تماس از دست رفته داریم ، سریع زنگ می زنیم و می پرسیم چی کارمون داشتن که زنگ زدن!! البته همیشه دوست نداریم جواب تلفن رو هم بدیم و تنظیم می کنیم که فقط عده خاصی که تماس می گیرن ، گوشی ما زنگ بخوره و اگر شماره غریبه ای بود رو بی صدا می گذاریم و حالا خیلی زحمت بکشیم با پیام کوتاه ازش می پرسیم شما؟؟!!

 همیشه هم گوشی ما زنگ نمی خوره خیلی وقتا خودمون میریم سراغ گوشی مون و به کسایی که باشون کار داریم یا می خوایم احوالشونو بپرسیم زنگ می زنیم!

راستی یه راه ارتباطی دیگه این وسیله هم پیام کوتاه هست!! البته بعضی وقتا اینقدر طولانی هست که نمی شه بش گفت پیام کوتاه!! برای زنگ اون هم خیلی حساس هستیم شاید حساس تر از زنگ خور گوشیمون !! به محض اینکه یه پیام کوتاه برامون میاد سریع گوشی رو برمی داریم تا بخونیمش !! بعضی پیام کوتاه ها لطیفه هستن ، بعضی جمله های جالب ، بقیه هم صحبت های خودمونی که با پیام کوتاه رد و بدل می شه و شاید ساعت ها هم طول بکشه!!

خوب این همه از گوشی تلفن همراه استفاده کردیم ، باید بالاخره بگذاریمش توی شارژ ، تا برای استفاده های بعدی آماده باشه !

مقدمه یه خورده طولانی شد!! حالا میریم سر اصل مطلب!

 تا حالا به این موضوع فکر کردی که وسیله ارتباطی مون با خدای خودمون چیه؟!! فکر کنم تو هم به جوابی که من رسیدم رسیده باشی . آره دلمون وسیله ارتباطی ما با خدامون هست . اما واسه این وسیله ارتباطی هم به اندازه تلفن همراهمون وقت می گذاریم ؟!! یا حواسمون بهش هست؟!! تا حالا به این موضع توجه کردی که دلت کجا باشه تا آنتن بده؟! وقتی خدا باهات کار داره و به دلت زنگ می زنه ، صدای زنگش می شنوی ؟! تا حالا تنظیم کردی وقتی خدا می خواد با دلت تماس بگیره ، چه صدایی از دلت بیاد که بیشتر دوسش داری و به محض شنیدنش یه لحظه هم صبر نکنی و جواب بدی؟ وقتی داری با خدا حرف می زنی می ری یه جای ساکت که هم سر وصدا کم باشه هم راحتر بتونی با خدای خودت حرف بزنی؟! تا حالا شده خدا باهات تماس گرفته باشه و صدای زنگشو نشنیده باشی؟! اگه بعدا بفهمی خودت زنگ می زنی ببینی خدا با تو چی کار داشت که صدات زده؟! تا حالا شده دلت مشغول باشه و نفهمی پشت خطی کسی هست که تو رو اشرف مخلوقات می دونه؟ خودت چی کی ها زنگ می زنی به خدا ؟! فقط موقع هایی که کاری باش داری یا شده وقتایی که فقط دلت تنگ شده بوده و می خواستی آروم شی که باش تماس گرفتی؟ تا حالا شده دلت رو تنظیم کنی که شماره های غریبه زنگ نخورن و مزاحمت نشن؟!!

پیام کوتاه چی ؟ به پیام کوتاه هایی که هر روز برای دلت میاد دقت کردی ؟! پیام هایی که هر کدوم کلی معنا داره .  یه کم به دور برمون نگاه کنیم و نشونه های زندگی مون رو می بینیم ! پیام هایی که تو رو توی زندگی تنها نمی گذاره . فقط کافی بشون دقت کنی! تا حالا جواب این پیام کوتاه ها رو دادی؟

راستی دلت رو چه جوری شارژ می کنی؟! اصلا واست مهمه؟!! ممکنه چند وقت هم بمونه ما اصلا شارژش نکنیم!!

راستی...........................

اما دیگه ادامه اش فایده نداره !

 نیمه شعبان هست. بهتر یه بار این سوال ها رو از خودمون بپرسیم شاید لازم دیدم یه تغییراتی توی تنظیمات دلمون تغییر بدیم!! از آقامون بخوایم توی این تنظیمات کمکمون کنه تا این دفعه دیگه اشتباه نکنیم.

یا حق