انتخاب سرنوشت

سال ها پیش، مردی بود که هر کسی را سر راهش می دید، دوست می داشت و می بخشید. خدا فرشته ای فرستاد تا با او صحبت کند.

فرشته گفت: "خدا از من خواست به دیدارت بیایم تا به خاطر نیکی ات به تو پاداشی بدهم. هر عطیه ای را که بخواهی، خدا به تو می دهد. می خواهی به تو قدرت درمانگری بدهد؟"

مرد پاسخ داد:"اصلا". ترجیح می دهم خدا خودش کسانی را که باید درمان شوند، انتخاب کند."

-"می خواهی وظیفه ی راهنمایی گمشدگان را به راه راست بر عهده بگیری؟"

-"این وظیفه ی فرشتگانی مثل توست، نه من. نمی خواهم هیچ کس تحسینم کند و نمی خواهم الگوی دیگران بشوم."

-"نمی توانم بدون این که برای تو معجزه ای بکنم، به آسمان برگردم. اگر خودت انتخاب نمی کنی، من خودم انتخاب می کنم."

مرد کمی فکر کرد و سرانجام گفت: "پس، کاری کن که واسطه ی خیر باشم، اما بدون این که کسی بفهمد، حتی خودم؛ چرا که ممکن است دچار گناه غرور بشوم."

فرشته کاری کرد که سایه ی آن مرد بتواند بیماران را درمان کند، بدین ترتیب، از هر جا می گذشت، بیماران درمان می شدند، زمین بارور می شد،و مردم غمگین شاد می شدند.

مرد سال ها زمین را زیرپا گذاشت و هیچ وقت از معجزاتی که پشت سرش رخ می داد، خبر نداشت؛ چرا که وقتی روبه روی خورشید می ایستاد، سایه اش پشتش بر روی زمین می افتاد. بدین ترتیب، توانست بی خبر از قداست خود، زندگی کند و بمیرد.