فرید فالینوس آذربادگانی

با یه شکلات شروع شد. من یه شکلات گذاشتم تو دستش، اونم یه شکلات گذاشت تو دستم.من بچه بودم، اونم بچه بود.سرمو بالا کردم، سرشو بالا کرد. دید که منو میشناسه. خندیدم. گفت : دوستیم؟ گفتم : دوستِ دوست. گفت : تا کجا؟ گفتم : دوستی که تا نداره!