گفتم که شبها از غم نبود تو و شوق دیدار تو تا صبح خواب ندارم ، تمام طول شب را با فکر تو به صبح می رسانم. گفتی مرا فراموش کن ، به چیز دیگری بیاندیش تعداد ستارگان آسمان ... و یا گله ای از گوسفندان در حال چرا را بشمار ، آنقدر بشمار تا خستگی تو را خواب ببلعد . و دیشب این کار را کردم ... وشمردم ستاره ها را میلیون ها میلیون ستاره آنقدر شمردم تا دیگر هیچ ستاره ی نا آشنایی وجود نداشت . خوابم که نبرد ، ولی آنقدر شمردم تا آسمان روشن شد... آری روشن شد از طلوع همیشه زیبای تو وه چه خوشبختم حال که تو را دارم ولی دلواپسم که غروب نزدیک است وای خورشید من ، فردا شب را بدون تو چگونه به صبح برسانم . *