فرشته ناجی رنجبر

زخمی و تن خسته از مرام این دنیا و مردمانش اما امیدوار به روزی که رسم به خدا و وصالش .
به قلبم نتونستم یاد بدم نشکنه اما یاد دادم وقتی شکست لبه تیزش دست اونی رو که شکستش نبره!
غمگین بودم که چرا کفش ندارم، تا اینکه روزی مردی را دیدم که اصلاً پا نداشت ....
قدر آدمها رو تا هستند بدونیم نه وقتی که رفتندحسرت بخوریم و زاری کنیم چون دیگه هیچوقت بر نمی گردند، چرا مرام ما اینطوریه؟؟؟؟؟؟؟

زن34 ساله مجرد متولد 17/بهمن/1357

زن

Iran ، تهران ، تهران

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با والدين

ليسانس

پروردگارا !
به من آرامش ده
تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم
دلیری ده
تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم
بینش ده
تا تفاوت این دو را بدانم
مرا فهم ده
تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند ....

زندگی راز بزرگی ست که در ما جاریست، زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست، رود دنیا جاریست، زندگی آبتنی کردن در این رود است، وقت رفتن به همان عریانی که به هنگام ورود آمده ایم، دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد؟؟ هیچ !!!!!!

اسلام

هيچکدام !

165-170

55-60

شوخ ، جدي ، دوستانه ، شلوغ ، تيزهوش

متغيير ، جين ، راحت ، مد روز

29 بهمن 1388 ساعت 17:01