پس از آن غروب رفتن ، اولین طلوع من باش
من رسیدم رو به آخر ، تو بیا شروع من باش
شبو از قصه جدا کن ، چکه کن رو باور من
خط بکش رو جای پای گریه های آخر من
اسمتو ببخش به لبهام ، بی تو خالی نفس هام
خط بکش رو باور من ، زیر سایه بون دست هام
خواب سبز رازقی باش ، عاشق همیشگی باش
خسته ام از تلخی شب ، تو طلوع زندگی باش
من پر از حرف سکوتم ، خالیم رو به سقوطم
بی تو آبی عشقت ، تشنه ام کویر لوتم
نمی خوام آشفته باشم ، آرزوی خفته باشم
تو نزار آخر قصه ، حرفمو نگفته باشم