در را بگشای ، منم همان مزاحم همیشگی ، ببین این بار برایت سیب آورده ام ، مهربانا ، بنده نوازا ، از سر لطفت این بار هم در بگشای . اما این بار زیاده تر از كرمت می خواهم ، این بار می خواهم همان طور كه سیب قرمز عشق را از دستانم می ستانی دستانم را نیز درون دستان گرمت به فشاری ، دستانم تشنه چشیدن از گرمای دستان پر مهر توست . می خواهم خورشید جاودان زندگیم شوی خورشیدی كه مرا به ادامه زندگی دلگرم تر می سازد. از آن لحظه كه برای نخستین بار در را گشودی و گفتی شاید آخرین بار باشد ، مرا اسیر خویش ساختی ، آنقدر به تو محتاج شده ام كه هر نفسم را با نوشیدن شراب یاد تو درون سینه راه می دهم. تنهایم مگذار ، می دانی بزرگترین آرزویم این است كه روزی كه مثل همیشه به رسم مزاحمت همیشگی در میزنم در را بگشایی و مرا به كاخ عطوفتت دعوت نمایی و من تا ابد در آنجا غلام مهر و وفایت باشم.