اشك و آه نه اشكی ، تا كه ره بندد ز پیش ، آن آتشین خورا نه آهی ، تا كه از دنبال گیرد ، دامن او را اگر گویم به گل ماند جمال او ،خطا باشد كه روی گل ندارد، رنگ و بوی آن گل رو را نكو رویا ! چون آن روی نكو ، خود را نكو گردان كه خوی نیك بخشد زیب دیگر روی نیكورا مرا بود از جهان جمعیتی ، در كنج آسایش پریشان كرد حالم ، تا پریشان كرد گیسو را به درمانم چه می كوشی وازدارو چه می گویی؟ كه با درد تو ، دل دشمن بود درمان و دارو را به راه عشق ، از پروانه مسكین نه ای كمتر بده جام پیش بالایش ، اگر دیدی رهی او را.

همه می گذرند و می گویند : " چقدر عجیب عاشق شدی " و من بی توجه به گفته ها ٬ منتظرم تا تو بیایی٬ با طنین فراموشی نبودن ها . ولی کم کم تیک تاک ثانیه های انتظار به من فهماند٬ چقدر دیر است!!!!!! و دیدم که تو هرگز نمی ایی نمی خواهم باور کنم که حالا ٬میان اصوات خاموش اشک همه می گذرند و می گویند : " چقدر ساده فراموش شدی