عیدتون مبارك

ای مرا آزرده از خود، گر پشیمانی بیا نغمه های ناموافق گر نمی خوانی بیا تا که سر پیچیدی از راه وفا گفتم برو جز وفا اکنون اگر راهی نمی دانی بیا یک نفس با من نبودی مهربان ای سنگدل زان همه نامهربانی گر پشیمانی بیا تاب رنجوری ندارم در پی رنجم مباش گر نمی خواهی که جانم را برنجانی بیا خود تو دانی دردها بر جان من بگذاشتی تا نفس دارم اگر در فکر درمانی بیا دشمن جانم تو بودی درد پنهانم ز توست با همه این شکوه ها گر راحت جانی بیا ......................................................................... تکرار امشب به یاد تک تک ِ شب ها دلم گرفت در اضطراب کهنه ی غم ها ، دلم گرفت انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد در التهاب ِ خیس ِ ورق ها ، دلم گرفت ! از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ... از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت ... در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو ... در آتش ِ گرفته سراپا... دلم گرفت ! متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت !! یک رد ِ پا که سهم ِ من از بی نشانی است! از رد ِ خون که مانده به هر جا ، دلم گرفت اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ اقرار میکنم درآمدم از پا ... دلم گرفت ... می خواستم ببوسمت از این دیار دور می خواستم ببوسمت اما دلم گرفت نه اینکه فکر کنی دل ، از تو کنده ام ! یا اینکه از محال ِ تمنا دلم گرفت ! از لحظه ای که هق هق ِ هر روزه ی مرا بگذاشتی به روی دو لب ها ، دلم گرفت از لحظه ای که هر دو نگاهم اسیر شد در امتداد هیچ ِ قدم ها دلم گرفت از لحظه ای که خیس شدم در خیال تو آن دم که تنگ شدند نفس ها دلم گرفت ازین که باز تو نیستی کنار من ازین که باز خسته و تنها ... دلم گرفت می خواهمت که بار ِ دگر گرم تر ز پیش می خواهمت ببوسمت اما دلم گرفت ! تکرار می کنم این سطرهای کهنه را ... که خدایا !! دلم گرفت ! .......................................................................... درخرابات مغان نور خدا می بینم این عجب بین كه چه نوری ز كجا می بینم كیست دردی كش این میكده یا رب كه درش قبله حاجت و محراب دعا می بینم