سارقى براى دزدى به خانه یكى از پارسایان رفت ، هر چه جستجو كرد چیزى در آنجا نیافت . دلتنگ و رنجیده خاطر شد. پارسا از آمدن دزد و دلتنگى او باخبر شد. گلیمى را كه بر روى آن خوابیده بود بر سر راه دزد انداخت تا محروم نشود. شنیدم كه مردان راه خداى دل دشمنان را نكردند تنگ تو را كى میسر شود این مقام (148) كه با دوستانت خلافست و جنگ دوستى آنان كه با صفا هستند، خواه در برابر و خواه در پشت سر، یكسان است ، نه آن چنان كه در پشت سرت عیبجویى كنند و در پیش رویت قربانت گردند. هر كه عیب دگران پیش تو آورد و شمرد بى گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد