ایام بدون اینکه بخوایم میگذره ، زمان انتظار هیچکسُ نمی کشه . دلها بدون اینکه ما بخواییم از هم دورُدورتر میشن . جدیدا" به این فکر کردی که چرا ما آدما اونقدر فراموش کاریم ، وزود همدیگرو فراموش می کنیم راستی چرا ما همیشه منتظردیگری هستیم که خبری ازمون بگیره . چرا منتظر می مونیم که عشقمون خودش بیاد طرفمون و بهمون ابراز علاقه کنه . . . انتظار داریم دیگری احوال پرسمون باشه . دلمون می خواد مورد توجه باشیم بدون اینکه توجهی به کسی داشته باشم . هیچ وقت بی دلیل شاد نیستیم ، ولی تا دلت بخواد الکی خودمونُ ناراحت می کنیم . برای حرف زدن با بغل دستیمون دنبال بهانه ودلیل حرف زدن میگردیم . یا منتظریم اون باشه که حرفُ شروع کنه . برای لبخند زدن دنبال بهانه می گردیم . محبت رو توی قلبمون زندانی کردیم که چی . می خوای کجارو بگیری با این همه غرور . . . چرا با تمام وجود داد نمی زنی و خودتو رها نمی کنی از این همه حصاری که برای خودت درست کردی . لبخند بزن ، دلم می خواد صدای خنده های از تهه قلبتُ بشنوم . چرا با صدای بلند عشقتُ صدا نمی زنی . . . چرا بهش نمی گی که دوستش داری و بدون او نمی تونی زندگی کنی . . . چرا جرعت ابراز علاقه رو نداری . . . از چی می ترسی . از اینکه قبولت نکنه ویا مضحکت کنه . . . وای دوست من ، چقدر فاصله هست بین خودتو قلبت . چقدر دیواری که دور خودت پیچیدی سختُ محکمه . ولی من این دیوارو می شکنم و بهت ثابت می کنم این دیوار تنهایی وپوچی که ما آدما دور خودمون کشیدیم سُست تر از اونی که ما تصورشو می کنیم . من دیوار تنهایی خودمو می شکنم تا باورت شه که توی این روزگاری که ما آدما اونقدر قلبامون یخی شده یکی پیدا میشه که بتونه بی هوا فریاد بزنه بگه هی غریبه دوست دارم . اونی که سالهاست توی قلبم ریشه کردی و جرعت نداشتم بهت ابرازعلاقه کنم دوستت دارم . آهای همسایه ای که خیلی وقته ازت سراغ نگرفتم دوستت دارم . ای خدای بزرگ دوستت دارم برای همه ی نعمتهایی که می خواستم بهم دادی شکر برای اونی که هم ندادی بازم شکر . دلم می خواد توام با من هم صدا بشیُ با هم بدون پروا داد بزنیمُ بگیم ای دنیای پُر از غمُ زشتیُ دوروییُ ، آهای زمونه سختُ نامراد با تمام بدیهات دوستت دارم و بهت اجازه نمی دم ستاره هامو ازم بگیری . دوست من لبخند بزن که من محتاج لبخند های توام . . .

باور مكن... ما اگر گوید كه مورم ، بشنو و باور مكن دیو اگر گوید كه هورم، بشنو و باور مكن گر بگوید روبه افسونگر نیرنگ باز كز فریب و حیله دورم، بشنو و باور مكن ور بگوید مرده خور کفتار، كز بهر ثواب خادم اهل قبورم ، بشنو و باور مكن ور بگوید سنگ پشتی بی‌نوا، كز چابكی پهنه پیما،چون ستورم، بشنو و باور مكن ور دغل بازی كند دعوی،كه دولت خواه تو در غیاب و در حضورم، بشنو و باور مكن ور بگوید قاضی مسكین ، كه در هنگام رأی دشمن ارباب زورم، بشنو و باور مكن ور بفرماید وكیلی ، در بهارستان كه من سیر از این دارالغرورم، بشنو و باور مكن گر وزیری گفت كز تیمار خلق آشفته است بشنو و باور مكن،زیرا كه هذیان گفته است