لحظه ای خواهد رسید که من نیز بار سفر خود را بسته ام وبی هیچ نشانی خواهم رفت به نقطه ای نا معلوم از این جهان خاکی خواهم رفت جایی که هیچ کس نشانی از من نیابد و گمنام چون فراموش شدگان خواهم ماند. می روم تا شاید ردپای نسیم بهاری را بیابم و همراه با پرستوهای عاشق به دنبال عاشقی هر كجا باشد خواهم رفت . بی نشان اما عاشق خواهم شد و به عشق لبخند خواهم زد ...