آنکه هیچ نمی داند؛به هیچ چیز عشق نمی ورزد.آنکه از عهده ی هیچ کاری بر نمی آید؛هیچ نمی فهمد.آنکه هیچ نمی فهمد؛بی ارزش است ولی آنکه می فهمد؛بی گمان عشق می ورزد؛مشاهده می کند؛می بیند...هر چه بیشتر دانش آدمی در چیزی ذاتی باشد؛ عشق بزرگتر است...هر که فکر کند همه ی میوه ها در همان وقت می رسند که توت فرنگی؛از انگور چیزی نمی داند.

salam salam azizedelam khufi nanam golim uuaaaaaaaaaaaa badaz chan mah umadam cloob yaddashte ghashange k golakam gozashta ro didam ghorbunet bram delam vasat kheiliiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii tange mahakam *-: