Nazim Hikmət Əqrəb kimisən, qardaşım, Qorxaq bir qaranlıq içindəsən, əqrəb kimi... Sərçə kimisən, qardaşım, Sərçənin təlaşı içindəsən. İlbiz kimisən, qardaşım, İlbiz kimi örtülü, rahat Və sönmüş bir yanardağ ağzı kimi qorxuncsan, qardaşım. Bir deyil, beş deyil, yüz milyonlarcasan, təəssüf... Qoyun kimisən, qardaşım, yapıncılı çoban qaldıran kimi çomağın sürüyə qatılırsan və məğrur-məğrur gedirsən sallaqxanaya. Yəni dünyanın ən yazıq məxluqusan sən. Dəryada yaşayıb dəryanı tanımayan balıqdan da betərsən. Bu dünyada bu zülm sənin üzündəndir. Əgər biz acıqsa, yorğunuqsa, al-qan içindəyiksə, şərabımızı verməkçün üzüm kimi əziliriksə, günah sənin - deməyə dilim gəlmir, - amma günahın çoxu sənin, canım qardaşım!..