j h

دل من یه روز به دریا زد و رفت, پشت پا به رسم دنیا زد و رفت, پاشنه کفش فرار و بر کشید, آستین همت و بالا زد و رفت, یه دفعه بچه شد و تنگ غروب, سنگ توی شیشه فردا زد ورفت, دفتر گذشته ها رو پاره کرد, نامه فردا ها رو تا زد و رفت, دنبال کلید خوشبختی می گشت ,خودشم قفلی رو قفلا زد و رفت, هوای تازه دلش می خواست ولی ,آخرش توی غبار را زد و رفت, زنده ها خیلی براش کهنه بودن, خودشو تو مرده ها جا زد و رفت, حیوونی تازگی آدم شده بود, به سرش هوای حوا زد و رفت .....دل من یه روز به دریا زد و رفت...

: شكرلله كه بهر شهرانگیز از هری آمدم سوی تبریز تا به وصف بتان تبریزی همچو طوطی كنم شكر ریزی وه چه تبریز رشك هشت بهشت مردمش خوبروی و پاك سرشت نازنینان بناز و محبوبی در كمال لطافت و خوبی

لـطفا پـیـشنهادات،نـظرات و انـتـقـادات خـود را بـا تیـم مـدیـریـت کلـوب تـبـریـز در میـان بـگذارید.

شهر تبریز هست و کوی دلبران بار بگشا ساربانا از اشتران شهر تبریز هست و جان قربان جانان میکند سرمه چشم از غبار کفش مهمان میکند

هر چی تو دلته ، هر چی تو فكرته ، بنویس هر چی می خوای

موفقیت وثروت حق هر ایرانی است !!!