بگذار سر به سینه ی من تا كه بشنوی
آهنگ اشتیاق دلی درد مند را

شاید كه بیش از این نپسندی به كار عشق
آزار این رمیده ی سر در كمند را

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست، عشق كدامست، غم كجاست

بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست

دلتنگم، آنچنان كه اگر بینمت به كام
خواهم كه جاودانه بنالم به دامنت

شاید كه جاودانه بمانی كنار من
ای نازنین كه هیچ وفا نیست با منت

تو آسمان آبی آرامو روشنی
من چون كبوتری كه پرم در هوای تو

یك شب ستاره های تو را دانه چین كنم
با اشك شرم خویش بریزم به پای تو

بگذار تا ببوسمت ای نوشخند  صبح
بگذار تا بنوشمت ای چشمه ی شراب

بیمار خنده های توام ، بیشتر بخند
خورشید آرزوی منی ، گرم تر بتاب