با شقایق می توان در بزم گل پروانه شد با غریبی ، بی کسی ، بیگانه بیگانه شد با شقایق می توان تا مرز دل پرواز کرد با شقایق می شود با عشق هم ، همخانه شد شاهدان عشق مرا دیوانگی پنداشتند با شقایق می توان دیوانه دیوانه شد چهره ی گلها زشادی رنگ مستی گرفت چون شقایق جام بزم مستی ، مستانه شد چون عروس باغ ، صورت را به نامحرم گشود قصه ی ما با شقایق قصه ای جانانه شد قصه ی عشق من و او قصه ای کوته نبود داستان عشق ما ، زیباترین افسانه شد