شعر ماموستا هژار روی سنگ قبر خویش تقدیمی از طرف پیرس به تمامی عاشقان فرهنگ کردی لاوه کان..گه وره کچان..نازداران دلبه ران..دل ته ره کان...دلداران ده مه رون..تاویک بمینن لیره فاتیحایه ک بخوینن خیره له نیو ِئه م گوره هه ژار نیژراوه زور له ریی ئیوه جه فای کیشاوه ژینی خوی کرده فیدای خوشی کورد له ریی ئا زادی به ناکامی مرد دا تو خودا کاتی که ئازادیو سه ند ره گزی خوین مژه کانو هه لقه ند کیژو کور هه رچی به لاما لادا پیم بلی و پایی به قبرم دادا ئه ی هژار به سیه تی مردن هه سته موژده بی مه و ته نه کت سه ر به سته