تو تکرار نخواهی شد انتظار بیهودست انتظار سنگی ست برای توازن حیات و سرنوشت ما چنین بوده است ...... ببین که چگونه تقدیر خودش را بخواب خواهدزد تا عادت کنیم به فاصله ها وبدانیم خورشید بی ما طلوع خواهد کرد و ما در لابلای خاطره ها خواهیم پوسید ....... افسوس که قانون سرنوشت تسلیم ما نشد وما پنهان شدیم از چشمهای روز و شب تنها در لفافه های عاشقانه ی خویش حیات داشتیم و شوق ترنم صدایمان لبریز شاعرانه بود برای دوباره بودن .......... اما تو تکرار نخواهی شد زیرا تو برای ابدیت آمده بودی از عبورهای رنگی برای معنا شدن در خویش ناب و بی همتا ماندی وخواهی ماند!

تو ماهم می‌شوی آیا؟... شبی در شب ترین شبها، تو ماهم می شوی آیا تو تسلیم تماشای نگاهم می شوی آیا شبیه یك پرنده، خیس از باران كه می آیم تو با دستان پر مهرت، پناهم می شوی آیا! پس از طی كردن فرسنگها راهی كه می دانی كنار خستگیها، تكیه گاهم می شوی آیا! شناكردن میان خاك را بد من بلد هستم تو اقیانوس موج آماج راهم می شوی آیا! نگاه ناشیانه من به هستی داشتم عمری تو تصحیح تمام اشتباهم می شوی آیا! اگر بی روز و بی تقویم ماندم من به و صل فصلهایت، سال و ماهم می شوی آیا! برای دوستم داری گواهت بوده ام عمری برای دوستت دارم گواهم می شوی آیا! شب افسانه ای با تو طلوع تازه ای دارد تو در صبح اساطیری پگا هم می شوی آیا! صبور و ساده ای اما، عمیق و ژرف، عشق من برای حرف نجوا، نعره چاهم می شوی آیا! پس از صد سال ا گر بد ترجمه كردی نگاهم را به پاس اشكهایم عذر خواهم می شوی آیا! تو شیرینتر از آن هستی كه شادابیت كم گردد و از خود تلخ می پرسم تباهم می شوی آیا؟؟؟؟؟؟