آتش : خدا گفت: زمین‏ام سردش است، چه كسی می‏تواند زمین را گرم كند؟ لیلی گفت: من خدا شعله‏ای به او داد، لیلی شعله را در سینه‏اش گذاشت. سینه‏اش آتش گرفت. خدا لبخند زد لیلی هم لبخند زد. خدا گفت: شعله را خرج كن زمینم را به آتش بکش. لیلی خودش را به آتش كشید. خدا سوختنش را تماشا كرد ... لیلی می‏ترسید، می‏ترسید آتش‏اش تمام شود لیلی چیزی از خدا خواست، خدا اجابت كرد. مجنون سر رسید، مجنون هیزم آتش لیلی شد. آتش زبانه كشید، آتش ماند، زمین خدا گرم شد. خدا گفت: اگر لیلی نبود، زمین من همیشه سردش بود...

به دلم گفته بودم دور عشقو خط بکشه گفته بودم که جلوش دیوار که نه سد بکشه به چشام گفته بودم نگاه عاشق نبینه بهشون گفته بودم که زندگیمون همینه به پاهام گفته بودم تو راه عشق پا نذارن نرن و این دلمو پیش کسی جا نذارن به گوشام گفته بودم ترنم عشق کدومه نشنوین این صدارو که زندگیمون حرومه به لبام گفته بودم که حرفی از عشق نیارین جز سکوت همین و بس هیچ کاری دیگه ندارین به دستام گفته بودم گرمی دست دیگرون همش دروغ و فریبه یه وقت نشه باورتون یهو دیدم که نگام از عاشقی پر رنگه یهو دیدم تو گوشام صدای یه اهنگه یهو دیدم که فقط حرف عشق روی لبامه یه دله عاشق ساده هر جا میرم باهامه نفهمیدم که دلم چطور تو دام عشق نشست نفهمیدم یهویی چی شد که سد دل شکست اخه من نفهمیدم که چطوری تو اومدی چطوری یواشکی آتیش به این دلم زدی اومدی کنج دلم خونه ای از عشق ساختی ای دل بی چاره اینبار بازی رو بد باختی اما حالا که دیگه توی دام عشق اسیرم حرفایی رو که زدم من همشو پس میگیرم عشق تو اومد و شد امید روزگارم عزیزم چون دیدنت آرزویی ندارم