اگر خیال داری دوستم بداری همینک دوستم بدار  اکنون که زنده ام  صبر نکن تا بمیرم  بدان که آنوقت هرگز صدایت به گوشم نخواهد رسید و مجبور میشوی حرفهای ناگفته قلب ساده ات را در فراسوی یک مشت خاکستر سرد پنهان کنی  پس اگر ذره ای عشق من در دلت مأوا دارد  اگر دوستم داری بگذار تا زنده ام بدانم چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟ چرا لبخندهایت آنقدر بی رنگ است؟ اما افسوس... هیچ کس نبود همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟

چرا لبخندهایت آنقدر بی رنگ است؟

اما افسوس...

هیچ کس نبود همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره