من از حقیقت بی پایان، از تصویری بی نشان، از عشق یك آهو میترسم...من از روزگار سنگدل، از بایدها و نبایدها میترسم...میترسم از آغاز سرنوشت و از طلوع هر زیبایی...من از روح سرگردان زندگی، از گریزان بودن یاران میترسم، از صدای پای رهگذران میترسم... از آنچه هستیم و هست میترسم، از جاده بی انتهایی كه عاقبت مرا آواره خود خواهد ساخت میترسم... از لحظه ها و ساعتهایی كه مرا نیز همانند خودشان بی عاطفه كرد... میترسم از خودفراموشی دلهای پاك...میترسم

salam kh00bi azizam bahtarin roz ha roo barat arezoooo mikooonam tavalodet mobarak bitaaaa