عشق مشترک

ویکتور فرانکل درباره معنای عشق می گوید که عشق تنها شیوه ای است که با آن می توان به اعماق وجود انسانی دیگر دست یافت. هیچکس توان آن را ندارد جز از راه عشق به جوهر وجود انسانی دیگر، آگاهی کامل یابد. جنبه روحانی عشق است که ما را یاری می دهد تا صفات اصلی و ویژگی های واقعی محبوب را ببینیم. و حتی چیزی را که بالقوه دراوست و باید شکوفا گردد، درک کنیم. علاوه بر این عاشق بقدرت عشق توان می یابد که معشوق را در آگاه شدن از استعدادهای خود و تحقق بخشیدن به آنها یاری دهد. -(انسان در جستجوی معنا از ویکتور فرانکل)

که من هم در ادامه به ویکتور این گونه می گویم : همانطور که می گویی وقتی من عاشقانه به انسان ها از راه عشق به اعماق وجودی شان دست یافتم. و این اعماق وجودی را زشت و کریه و نازیبا یافتم می بایست به جای دوری کردن از چنین شخصی و نگاه دشمن پندارانه به او، جاروی نقد و انتقاد علمی و مستدل را به دست گیرم و گرد و خاک ندانستگی که آن اعماق را آلوده و زشت کرده است، خانه تکانی کنم تا روح زیبای انسانی مخاطبم (مرد، زن، هر که می خواهد باشد، باشد) کمی نفس بکشد و دوباره زنده شود. -(بردیا گوران)

ویکتور فرانکل با تایید اندیشه ام در ادامه از معنای رنجی که به خاطر روبرو شدن با اعماق زشت شخصیتی مخاطبم برایم ایجاد شده است، می گوید : این فرصت را یافته ای که به عالیترین ارزشهای انسانی و به ژرف ترین معنای زندگی یعنی رنج کشیدن دست یابی. چنین درد و رنجی بهترین جلوگاه ارزش وجودی انسان است. و آنچه که اهمیت دارد شیوه و نگرش فرد نسبت به رنج است و شیوه ای که این رنج را بدوش می کشد.-(انسان در جستجوی معنا از ویکتور فرانکل)

رومن رولان صادقانه و زیبا این گونه به تعریف چنین عشقی می پردازد که در دوست داشتنِ نقایصِ كسی كه دوست می داریم ایثار بیش تری هست؛ در دوست داشتن آنچه از خوبی كه در معشوق هست، ما دیگر چیزی نمی دهیم، بلكه می گیریم.

تو را از این كه در حد كمال نیستی دوست می دارم. اگر می دانستی كه چشمم نقص تو را می بیند، برآشفته می شدی. ببخش! آه، چیزی ندیدم... ولی من مثل تو نیستم : دلم می خواهد كه تو نقص مرا ببینی! در من نقص هست، نقص هست؛ و من همان را می خواهم. آنچه در من با نقص همراه است، بیش از دیگر چیزها خودِ من است. اگر تو مرا می گیری، آن را هم با من می گیری. آیا می گیریش؟... ولی تو نمی خواهی بر آن آگهی بیابی. كی آخر به خودت زحمت نگاه كردن به من خواهی داد؟ -(جان شیفته از رومن رولان)

آری در من نقص است و این تو هستی که می توانی آنرا ببینی و با جاروی نقد و انتقاد و عشقت آنرا گرد و خاک تکانی کنی

آری چنین عشقی، عشق مشترک است و بایستی آنرا اراده کرد-(بردیا گوران)

شاگردی دقیق، آموزگاری شریف و پرستاری مهربان برای(زشت و زیبای اندیشه) هم باشیم و بمانیم

بردیا گوران