صحنه

به چیز های ندیده مجرمم

به آب هایِ نخورده  / كه دستانم عطرِ گنگِ این حوالی را گرفته و

ماهی هایِ قرمز

از چشمانم كوچ می كنند !

به چیز های ندیده مجرمم اگر

گرگ ها

پیراهنم را پیش پدر گرسنه می نالند

پیراهنم كه از سیب می رقصد          در كفِ تو بود

                                                                    رفت

و هنوز رنگ به رنگِ بهانه های برگِ پاییزم !

صدایم را

كوتاه تر از آسمان          تَر می كنم به باد

از انگشتانِ نیلی خاكسترم

انتظار بویِ گندم ندارم

ساعتم كه زنگ می خورد 

محرم است

و در چاه ترین نقطه ی زمین

باران می زند كه ایستاده ام كنارِ چاقو

قندِ دریا را

در دلم آب می كنم

و برایِ هر لحظه

از سر انگشتانت 

تولدی دوباره می یابم

به چیز های ندیده مجرمم اگر

در چشمانم

                 چاه می كنند ...