خداوند هر گاه بخواهد انسانی را فاسد كند او را به تمامی آرزوهایش می رساند

چقدر تا بزرگ شدن دویدم پدرم گفت كه تو حادثه ای سبز هستی وه چه دیر فهمیدم آری...آری من حادثه ای سبز بودم می دویدم تا زمستان سفید گیسو می دویدم تا آینه ی بخت سفید پایم به گوشه لبخندت گرفت چیزی درونِ من تلو تلو خورد افتاد روز تولدم را آورده بودم دست هایم یخ زده بودند ............. دست هایت را به من دادی ........ بگذار بند كفش هایم را ببندم و بیایم از پشت دیوارِ بی قراری نگاه می كردم شاید اشاره ابرویی اما فقط كمانی بود كه دل می زد پر پر بگذار بند كفش هایم را ببندم و نفسی تازه كنم تو زبان گنجشك ها را می دانی و من تعبیر خواب زمستانیِ درختان را و اما تو آذری تعبیر سبز منِ زمستانی بگذار رازی را فاش كنم گوش هایت را بده به من من زبان زمستان را می دانم گوش هایت را بده صدای شكستن چیزی را نمی شنوی؟؟؟؟؟؟؟؟